II. Selim

Osmanlı Tarihinde II. Selim Dönemi

II. Selim, 11. Osmanlı padişahı ve 90. İslam halifesi olarak tarihe geçmiştir. 28 Mayıs 1524 tarihinde İstanbul'da dünyaya gelen padişah, Kanuni Sultan Süleyman ve Hürrem Sultan'ın oğlu olarak sarayda yetişmiştir. Sarı Selim veya dönemindeki kaynaklarda geçen ismiyle Sarhoş Selim olarak da anılan hükümdar, 24 Eylül 1566 tarihinde tahta çıkarak sekiz yıl sürecek olan saltanatını başlatmıştır.

Veliahtlık Mücadelesi ve Tahta Geçiş

Şehzade Selim, henüz babası Kanuni hayattayken kardeşi Şehzade Bayezid ile zorlu bir taht mücadelesine girmiştir. Konya Şehzadeler Muharebesi olarak bilinen çatışmada, babasının desteğini arkasına alan Selim, kardeşi Bayezid'i mağlup etmiştir. Babasının vefatı sonrası İstanbul'a dönen Selim, ablası Mihrimah Sultan'ın maddi desteğiyle cülus sürecini yönetmiş ve 1566 yılında resmen Osmanlı padişahı olmuştur.

Dönemin Askeri ve Siyasi Gelişmeleri

Padişahlığı döneminde ordu batı yönünde ilerleyerek sınırlarını Orta Avrupa'ya kadar genişletmiştir. Kıbrıs Venediklilerden alınmış, 1574 yılında ise Tunus fethedilmiştir. II. Selim, deniz egemenliğine büyük önem vermiş; Turgut Reis gibi değerli kaptanların yetişmesine zemin hazırlamıştır. Devlet yönetimindeki en büyük yardımcısı ise güçlü sadrazamı Sokollu Mehmed Paşa olmuştur.

Mimari Eserler ve Kültürel Miras

II. Selim dönemi, mimari açıdan oldukça üretken geçmiştir. Mimar Sinan'a yaptırılan ve Edirne'de bulunan Selimiye Camii, dönemin en önemli mimari şaheseridir. Bununla beraber imparatorluğun dört bir yanındaki tarihi yapılar onarılmış ve yeni mimari eserler kazandırılmıştır.

Saltanatın Genel Karakteri

II. Selim, sekiz yıllık saltanatı boyunca ordunun başında sefere çıkmayan ilk padişah olarak bilinmektedir. Bu durum, kendisinden sonra gelen bazı hükümdarlar için de bir gelenek haline gelmiştir. 15 Aralık 1574 tarihinde 50 yaşında hayata gözlerini yuman padişah, Ayasofya'daki türbesine defnedilmiştir.