Saint-Germain Antlaşması (Fransızca: Traité de Saint-Germain-en-Laye), 10 Eylül 1919 tarihinde İtilaf Devletleri ile Avusturya arasında Château de Saint-Germain-en-Laye'de imzalanan ve I. Dünya Savaşı'nın ardından Avusturya-Macaristan İmparatorluğu topraklarının yeniden düzenlenmesini öngören barış antlaşmasıdır. Antlaşma, aynı dönemde imzalanan Versay Antlaşması ve Trianon Antlaşması ile birlikte I. Dünya Savaşı'nı resmen sona erdiren Paris Barış Antlaşmaları'nın bir parçasıdır.

Arka plan

Ekim 1918'de Avusturya-Macaristan ordusunun cephede çökmesinin ardından, Avusturya İmparatorluk Meclisi'nin Alman asıllı üyeleri Viyana'da geçici bir "Alman-Avusturya Ulusal Meclisi" oluşturdu ve Sosyal Demokrat siyasetçi Karl Renner 30 Ekim 1918'de devlet şansölyesi seçildi. 3 Kasım 1918'de imzalanan ateşkesle Avusturya-Macaristan savaştan fiilen çekildi; 11 Kasım'da imparator yönetimden çekildiğini açıkladı ve ertesi gün meclis, Alman-Avusturya'yı demokratik bir cumhuriyet ilan etti. Bu sırada eski imparatorluk topraklarında Çekoslovakya, Polonya ve Sırplar, Hırvatlar ve Slovenler Krallığı gibi yeni devletler kurulurken, İtalya kuvvetleri Güney Tirol ve Trentino'yu, Sırp-Hırvat-Sloven birlikleri de Karintiya'nın bir bölümünü fiilen işgal etti.
16 Şubat 1919'da yapılan seçimlerin ardından Renner yeniden şansölye seçildi. Mayıs 1919'da Renner başkanlığındaki Avusturya heyeti, Fransa Başbakanı Georges Clemenceau'nun yürüttüğü asıl görüşmelere dâhil edilmedi; İtilaf Devletleri'nin verdiği ültimatom üzerine Renner antlaşmayı 10 Eylül 1919'da imzaladı.

Avusturya-Macaristan'ın sona ermesi ve savaş sorumluluğu

Antlaşma, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun resmen dağıldığını tescil etti. Antlaşmanın 177. maddesine göre Avusturya, diğer İttifak Devletleri ile birlikte savaşın çıkmasındaki sorumluluğu kabul etmek zorunda kaldı. Yeni kurulan Avusturya Cumhuriyeti; Macaristan, Çekoslovakya, Polonya ve Sırplar, Hırvatlar ve Slovenler Krallığı'nın bağımsızlığını tanıdı.