Danimarka, resmî adıyla Danimarka Krallığı (Danca: ), Kuzey Avrupa'da bir İskandinav ülkesidir. Danimarka Krallığı'nın ana vatanı ve en kalabalık bileşenidir; aynı zamanda Danimarka Krallığı olarak da bilinir ve anayasal olarak üniter bir devlettir; Kuzey Atlantik Okyanusu'ndaki Faroe Adaları ve Grönland özerk bölgelerini içerir. Ana vatan Danimarka, ayrıca "kıtasal Danimarka" veya "Danimarka'nın kendisi" olarak da adlandırılır ve kuzey Yutland yarımadası ile 406 adadan oluşan bir takımadadan oluşur. İskandinav ülkelerinin en güneyinde yer alır; İsveç'in güneybatısında, Norveç'in güneyinde ve Almanya'nın kuzeyinde bulunur ve Almanya ile kısa bir sınır paylaşır. Danimarka'nın kendisi batıda Kuzey Denizi ve doğuda Baltık Denizi arasında yer alır.
Faroe Adaları ve Grönland dahil olmak üzere Danimarka Krallığı, alanı 100 metrekareden (1.100 fit kare) büyük yaklaşık 1.400 adaya sahiptir; 443'ü isimlendirilmiş ve 78'i yerleşim yeridir. Danimarka'nın nüfusu 6 milyondan fazladır (1 Mayıs 2025), bunun yaklaşık %40'ı Danimarka'nın en büyük ve en kalabalık adası olan Sjælland'da yaşamaktadır; Danimarka Krallığı'nın başkenti ve en büyük şehri olan Kopenhag (København), Sjælland, Amager ve Slotsholmen'de yer almaktadır. Çoğunlukla düz, ekilebilir araziden oluşan Danimarka, kumlu kıyıları, düşük rakımı ve ılıman iklimiyle karakterize edilir. Danimarka, Danimarka Krallığı'nda hegemonik bir etkiye sahiptir ve iç işlerini yürütmek için diğer kurucu varlıklara yetki devretmiştir. Faroe Adaları'nda 1948'de özerklik kurulmuş; Grönland 1979'da özerklik ve 2009'da daha fazla özerklik elde etmiştir.
Birleşik Danimarka Krallığı, Baltık Denizi'nin kontrolü için verilen mücadele sırasında MS sekizinci yüzyılda bir deniz gücü olarak ortaya çıkmıştır. 1397'de Norveç ve İsveç ile Kalmar Birliği'ni kurdu. Bu birlik, İsveç'in 1523'te ayrılmasına kadar sürdü. Geriye kalan Danimarka-Norveç Krallığı, 17. yüzyılda İsveç'e toprak kayıplarıyla sonuçlanan bir dizi savaşa maruz kaldı. 19. yüzyılda yükselen milliyetçi hareketler, 1848'deki Birinci Schleswig Savaşı'nda Danimarkalılar tarafından yenilgiye uğratıldı. 5 Haziran 1849'da Danimarka Anayasası'nın kabulüyle mutlak monarşi sona erdi. İkinci Schleswig Savaşı'nda Danimarka, Schleswig-Holstein'ı kaybetti; bu da Danimarka siyasetinde değişikliklere yol açtı ve küçülen bölgede sosyal uyumu vurguladı, Jutland'ın geniş bataklıkları tarım için temizlendi, Indre Misyonu ve Grundtvig arasında bölünen yeni Hristiyan hareketleri ortaya çıktı, ancak genel olarak halk arasında birleşik bir ülke ve devlete ait olma duygusu daha da güçlendi. 1920'de Kuzey Schleswig tekrar Danimarka'ya katıldı.
Danimarka, 19. yüzyılın ortalarında sanayileşmeye başladı ve önemli bir tarım ihracatçısı haline geldi. 20. yüzyılın başlarında sosyal ve işgücü piyasası reformları uygulayarak, günümüzdeki refah devleti modelinin ve gelişmiş karma ekonominin temelini attı. Danimarka, I. Dünya Savaşı sırasında tarafsız kaldı; Danimarka'nın tarafsızlığı, II. Dünya Savaşı'nda Nisan 1940'taki hızlı Alman işgaliyle ihlal edildi. İşgal sırasında, 1943'te bir direniş hareketi ortaya çıktı, İzlanda ise 1944'te bağımsızlığını ilan etti; Danimarka, savaşın sona ermesinin ardından Mayıs 1945'te özgürlüğüne kavuştu. 1973'te Danimarka, Grönland ile birlikte (Faroe Adaları hariç), günümüzdeki Avrupa Birliği'ne üye oldu; ancak kendi para birimi olan kronu korumak gibi bazı istisnalar müzakere etti.
Danimarka, gelişmiş, yüksek gelirli bir ekonomiye, yüksek yaşam standardına ve güçlü sosyal refah politikalarına sahip gelişmiş bir ülkedir. Danimarka kültürü ve toplumu genel olarak ilerici, eşitlikçi ve sosyal açıdan liberaldir; Danimarka, eşcinsel birliktelikleri yasal olarak tanıyan ilk ülkedir. Danimarka, NATO, İskandinav Konseyi, OECD, AGİT, Avrupa Konseyi ve Birleşmiş Milletler'in kurucu üyesidir ve Schengen Bölgesi'nin bir parçasıdır. Danimarka, İskandinav komşularıyla yakın siyasi, kültürel ve dilsel bağlar sürdürmektedir.

Etimoloji

Çoğu etimolojik sözlük ve el kitabı "Dan" kelimesini (Almanca: Tenne) "düz arazi" anlamına gelen bir kelimeden türetir. Bunun da Güney Schleswig'deki sınır ormanlarına olası bir atıfta olmakla beraber, ormanlık alan veya sınır arazisi anlamına gelebileceği düşünülmektedir.
Danmark kelimesinin Danimarka içinde ilk kaydedilen kullanımı, Gorm (y. 955) ve Harald Bluetooth (y. 965) tarafından dikildiğine inanılan iki Jelling taşı üzerinde büyük taşta ᛏᛅᚾᛘᛅᚢᚱᚴ ([danmɒrk]) ve küçük taşta genitif ᛏᛅᚾᛘᛅᚱᚴᛅᚱ ([danmarkaɽ]) olarak görülür.

Tarih Öncesi

Danimarka'daki en eski arkeolojik buluntular, MÖ 130.000 ile 110.000 yılları arasındaki Eem buzullararası dönemine kadar uzanır. Danimarka, yaklaşık MÖ 12.500 yılından beri yerleşim yeri olmuş ve tarım MÖ 3900 yılından beri vardır.
Danimarka'daki İskandinav Tunç Çağı (MÖ 1800–600), mezarlık höyükleri ile nitelenir ve bu höyükler, lur ve Güneş Arabası da dahil olmak üzere çok sayıda buluntu bırakmıştır.
Roma Öncesi Demir Çağı'nda (MÖ 500 – MS 1), yerli gruplar güneye göç etmeye başladı ve ilk kabile Danimarkalılar, Roma Öncesi ve Germen Demir Çağı arasında, Roma Demir Çağı'nda (MS 1–400) ülkeye geldi. Roma eyaletleri, Danimarka'daki yerli kabilelerle ticaret yollarını ve ilişkilerini sürdürdü ve Danimarka'da Roma sikkeleri bulundu. Danimarka'da ve Kuzeybatı Avrupa'nın büyük bir bölümünde bu dönemden kalma güçlü Kelt kültürel etkisine dair kanıtlar vardır. Bu etkiler, diğer şeylerin yanı sıra Gundestrup kazanının bulunmasında da kendini gösterir.
Danimarka kabileleri, doğu Danimarka adalarından (Sjælland) ve günümüzde Güney İsveç'teki Skåne bölgesinden gelmiş olup, Kuzey Cermen dillerinin erken biçimini konuşuyorlardı. Tarihçiler, onların gelişinden önce Yutland'ın ve en yakın adaların büyük bölümünün Jüt kabileleri tarafından yerleşim yeri olarak kullanıldığına inanmaktadır. Efsaneye göre, birçok Jüt Büyük Britanya'ya göç etti; bazıları Britanya Kralı Vortigern'in paralı askerleri olarak geldi ve Kent, Wight Adası ve diğer bölgelerden oluşan güneydoğu topraklarını kurarak buralara yerleştiler. Daha sonra, Anglosaksonları oluşturan işgalci Angllar ve Saksonlar tarafından asimile edildiler veya etnik temizliğe uğratıldılar. Yutland'da kalan Jüt nüfusu, yerleşen Danlar ile kaynaştı.
Tarihçi Jordanes'in Getika'da Dani halkı hakkında yazdığı kısa notun, modern Danların atalarından biri olan Danların erken bir bahsi olduğuna inanılır.
Danevirke savunma yapıları 3. yüzyıldan itibaren aşamalar halinde inşa edildi ve MS 737'deki inşaat çalışmalarının muazzam boyutu, bir Danimarka kralının ortaya çıkmasına bağlanır. Yeni runik alfabe ilk kez aynı dönemde kullanıldı ve Danimarka'nın en eski şehri olan Ribe yaklaşık MS 700 yılında kuruldu.