Vuk Brankoviç (Sırpça: Вук Бранковић Vuk Branković; Sırp-Hırvatça telaffuz: [ʋûːk brǎːnkoʋit͡ɕ], 1345-6 Ekim 1397) Sırp İmparatorluğu'nun çöküşü döneminde günümüz Sırbistan'ının güney ve güneybatısı ile Kuzey Makedonya ve Karadağ'ın kuzeyinde kalan bölgeyi kontrolü altına alan, Orta Çağ'da yaşamış Sırp soylu.

Erken yaşamı ve kökeni

Vuk Brankoviç, 14. yüzyılın ortalarında (yaklaşık 1345) Brankoviç hanedanına mensup bir soylu olarak dünyaya geldi. Babası, Sırp İmparatoru Stefan Duşan'ın hizmetinde sebastokrator unvanını taşıyan ve Ohri çevresinde yetki kullanan Branko Mladenoviç'tir. Ailenin yükselişi, Dušan döneminde merkezî idarenin güçlenmesiyle hız kazandı. 1355'te imparatorun ölümünün ardından başlayan parçalanma sürecinde Brankoviçler, Kosova ve çevresindeki topraklarda nüfuzlarını korumayı ve genişletmeyi başardılar.
Vuk, bu siyasî parçalanmanın ve yerel beylerin öne çıktığı dönemde yetişti. Gençlik yıllarında ailesinin mirası olan Kosova merkezli topraklarda (Priştine ve Vuçitrn hattı başta olmak üzere) iktisadî kaynakları ve askerî bağlantıları sağlamlaştırdı. Böylece 1370'ler sonuna gelindiğinde, bölgedeki başlıca soylulardan biri hâline geldi.
Aile bağları da Vuk'un konumunu güçlendirdi: Knez Lazar Hrebelyanoviç'in kızı Mara ile evliliği, hem hanedanlar arası ittifakı pekiştirdi hem de Kosova'daki nüfuzunu meşrulaştırdı. Fakat bu evlilik yoluyla Vuk ile Lazar arasında akrabalık bağı kurulmuş olsa da, iki hükümdar arasında eski Sırp İmparatorluğu toprakları üzerindeki rekabet zaman zaman devam etti.

I. Kosova Savaşı

Vuk Brankoviç, 1389 yılında gerçekleşen I. Kosova Savaşı'nda Sırp kuvvetlerinin önde gelen komutanlarından biri olarak yer aldı. Kaynaklarda genellikle Lazar Hrebelyanoviç'in ordusunun sağ kanadını komuta ettiği belirtilir. Savaş, Osmanlı kuvvetlerinin genişleyen Balkan hâkimiyetine karşı oluşturulan bir koalisyonun son büyük direniş girişimlerinden biriydi. Çatışmanın ardından yaşanan gelişmeler Brankoviç'in tarihî imajını büyük ölçüde şekillendirmiştir. Ortaçağ sonrası halk anlatılarında ve destanlarda Vuk Brankoviç, Lazar'a ihanet eden figür olarak resmedilmiş, Osmanlı zaferinden sorumlu tutulmuştur. Ancak çağdaş yazılı belgeler ve sonraki tarihçiler, bu iddianın efsanevi nitelikte olduğunu, Vuk'un savaştan sonra Lazar'ın ölümünün ardından ailesini ve askerlerini koruyarak geri çekildiğini vurgular. I. Kosova Savaşı'nın ardından Brankoviç, Priştine merkezli topraklarında yarı bağımsız bir bey olarak Osmanlı ilerleyişine karşı direnişini sürdürdü. Ancak 1392'de Osmanlı ordularının bölgeye yeniden girmesiyle zor durumda kaldı ve bir süre sonra Osmanlı üstünlüğünü tanımak zorunda kaldı.