Branko Mladenović (Sırpça: Бранко Младеновић; ö. 1365 civarı), Orta Çağ Sırp İmparatorluğu'nda yüksek rütbeli bir soylu, sevastokrator unvanı sahibi devlet adamı ve daha sonra önemli bir Balkan gücü hâline gelen Branković Hanedanı'nın kurucusudur. Hanedan onun soyundan gelen Vuk Branković, Đurađ Branković ve Lazar Branković gibi yöneticiler aracılığıyla 14. ve 15. yüzyıllarda Sırp siyasal tarihinde belirleyici bir rol oynamıştır.

Yaşamı

Branko Mladenović, Sırbistan imparatoru Stefan Duşan'ın (h. 1331-1355) hükümdarlığı döneminde saray aristokrasisi içinde yükselmiş ve ilk olarak župan ve bölgesel yönetici unvanlarıyla kaynaklarda anılmıştır. 1340'lardan itibaren Dušan'ın merkeziyetçi imparatorluk düzeni içinde sadık bir saray adamı olarak yer almış ve daha sonra kendisine yüksek Bizans kökenli bir unvan olan sebastokrator verilmiştir. Bu unvana sahip olmak, Branko'nun Sırp aristokrasisinin en üst seviyesine ulaştığını göstermektedir. Branko'nun yönetim merkezi Üsküp çevresidir. Bazı bölgesel belgelerde Üsküp’ün çevresindeki köyler, gelirler ve kilise toprakları onun idaresi altında görünür. Dečani Manastırı tahrirlerinde Branko'nun hem bağışçı hem de bölgesel otorite olarak kaydedilmesi, kendisinin geniş bir nüfuz alanına sahip olduğunu göstermektedir.

Ailesi

Branko Mladenović, daha sonra hanedanın adını taşıyacak olan Branković soyunun atasıdır. Oğlu Vuk Branković, I. Kosova Muharebesi döneminde Lazar Hrebelyanoviç'in en önemli müttefiklerindendir. Vuk'un oğulları Đurađ ve Lazar Brankoviç ise Sırp Despotluğu’nun 15. yüzyıldaki hükümdarları olacaktır. Bu nedenle Orta Çağ Balkan tarihinde Branko'nun önemi yalnızca kendi siyasi rolünden değil, hanedanın sonraki yüzyıllarda oynadığı tarihsel rolden de kaynaklanır.