II. Friedrich (26 Aralık 1194 - 13 Aralık 1250), Hohenstaufen hanedanı, 1212 yılından beri Roma Krallığı üzerinde hak iddia eden İtalyan ve 1215 yılından beri elinde bulunduran karşı çıkılmaz hükümdar. VII. Friedrich Hohenstaufen Swabia ünvanıyla Almanya Kralı, I. Federico ünvanıyla ve annesinin vârisi olarak Sicilya Kralı ve Burgundy Kralı idi. Onun orijinal ünvanı İtalya Sicilya Kralıdır, 1198 yılından ölünceye kadar. 1220 yılında papalık taç giyme töreninden ölünceye kadar II. Friedrich ünvanıyla Kutsal Roma İmparatoru'dur. Onun diğer ünvanları (kısa hayat dönem içinde) Kıbrıs Kralı ve evlilik bağı nedeni ve Altıncı Haçlı Seferi bağlantısıyla Kudüs Kralı.
Eğitilmesi ve hayatının büyük bölümü II. Rugerro'nın kızı olan annesi Konstanza'nın yanında Sicilya'da geçti. Onun imparatorluğu sık sık Papalık Devleti ile savaştaydı. Bu nedenle iki defa aforoz edilmesine ve zamanının tarihçileri tarafından iftiraya uğramasına şaşırılmamalıdır. Papa IX. Gregorius, onu bir dereceye kadar deccal olarak adlandırmaya geldi.
O, kendi zamanı içinde "Stupor mundi" ("wonder of the world") (Dünya şaheseri) olarak bilinir ve altı dil konuştuğu söylenir: Latince, Sicilya dili, Almanca, Fransızca, Yunanca ve Arapça. Çağdaş standartlara göre, Friedrich zamanının çok ilerisindeydi çünkü bilimi ve sanatları korumaya arzulu bir kişiydi.
Sicilya şiir okulunun koruyucusuydu. Onun Palermo'daki kraliyet sarayı (yaklaşık 1220 yılından ölümüne kadar) Roma dilleri ve Sicilyaca formunda ilk edebiyat kullanımını gördü. Okul ve onun şiiri edebiyat formuna önemli etkiler yaptı ve modern İtalyancanın oluşmasına katkı sağladı.

İlk yılları

II. Friedrich Ancona yakınındaki Jesi kasabasında doğdu. Friedrich, VI. Heinrich'in oğlu idi. O, puer Apuliae (son of Apulia) (Apulia'nın oğlu) olarak da bilinir. Bazı tarihçiler kırk yaşındaki annesi Konstanza'nın oğlunun orijini hakkında doğabilecek şüpheleri ortadan kaldırmak için halk arasında kasabanın ana meydanında doğum yaptığını söylerler. Friedrich, Assisi'de vaftiz edildi.
Çocuk Friedrich, 1196 yılında Frankfurt'ta Alman Kralı olarak seçildi. Onun Almanya'daki hakları amcası olan Philip (Swabia) ve IV. Otto (Kutsal Roma İmparatoru) tarafından kabul edilmedi. Babasının VI. Heinrich'in 1197 yılında ölümünde iki yaşında olan Friedrich, resmen velisi olan Conrad Spoletolu yanında Almanya'ya doğru İtalya'da seyahat etmekteydi. Friedrich'in babasının ölüm haberi velisi Conrad Spoletolu'yla yolda iken erişti. O da hemen geri dönerek genç Friedrich'i ivedi bir şekilde Sicilya Palermo'ya annesine geri getirdi. 17 Mayıs 1198'de daha Friedrich'e iki yaşında bir çocuk iken Palermo'da yapılan bir törenle Sicilya Krallığı kralı I. Friedrich adını alarak taç giydirildi.
Annesi Konstanza, kendi kalıtsal hakkı olarak Sicilya Kraliçesi olarak Palermo'da bulunup orada hüküm sürmekte idi. Küçük çocuk yaşta oğlu Friedrich'in Sicilya Kralı ilan edilmesi ile onun yetişkinliğe ermesine kadar Krallığın efektif idaresini kendi üzerine almak için kendini kral taht naibi olarak tesis etti. Friedrich'in kral olması ile Sicilya'nın İmparatorluk ile doğrudan bağlarını çözüldü. O zaman kadar Sicilya'nın yönetiminde önemli rol oynayan ama Kutsal Roma İmparatorluk memurları olan iki Alman danışman (Markward von Annweiler ve Gualtiero da Pagliara) ülkelerine geri gönderildiler.
Konstanza'nın 1198'de ölümü üzerine, Papa III. Innocentius Friedrich'in velisi ve naibi olma görevini kendisi yüklendi ve Friedrich'in reşit olmasına kadar Sicilya'yı efektif olarak idare etti. Friedrich, 17 Mayıs 1198 yılında Sicilya Kralı olarak taç giydi.

İmparator olması

IV. Otto Almanyalı veya Otto Brunswickli 1209'de Papa II. Innocentius tarafından Kutsal Roma-Germen İmparatoru olarak taç giydirildi. İmparator Otto Güney İtalya'da Sicilya Kralı olan Friedrich'in soylu asilleri sıkı kontrol alma politikasından korkan soylu asillerin tarafını tutmaya başladı. Yeni İmparator Alman orduları ile İtalya'yı istilaya başladı ve fazla direniş görmeden Calabria'ya kadar indi. Buna karşılık Papalık Devleti arazilerini kaybedeceğinden korkan Papa II. Innocentius Otto'nun aleyhtarı oldu. Eylül 1211'de toplanan "Nürnberg Diyeti"nde Papa'nın da desteği ile İmparator Otto aleyhtarı olan Alman prensleri Almanya Kralı olarak II. Friedrich'i seçtiler. Papa II. Innocentius aynı zamanda İmparator Otto'yu aforoz ettiğini ilan etti. Otto İtalya seferini bırakarak Almanya'ya çekilmek zorunda kaldı.
Friedrich küçük refakat ordusu ile gemi ile Gatea'ya gitti. Orada Papa ile Sicilya ve İmparatorluk ünvanlarının nasıl birbirlerinden ayrılacağı hakkında anlaşmaya vardı. Birinci karası olan Konstanza'yı naip seçti. Sonra Almanya'ya gitmek üzere Lombardiya ve Engadin bölgelerinden geçerek Eylül 1212'de Almanya güneyindeki Konstanz şehrine vasıl oldu. İmparator Otto ondan birkaç saat sonra aynı mevkiye varabildi.
9 Aralık 1212'de Mainz'da II. Friedrich'e Almanya Kralı olarak taç giydirildi. Almanya Kralı olarak II. Friedrich'in hüküm ettiği bölgelerin sınırları belirsizdi. Sadece güney Almanya'da kati olarak sınırlar kabul edilmekte idi ve burada II. Friedrich tutulmakta idi. İmparator Otto ise Almanya imparator taraftarı olan Gelflerin çok olarak bulunduğu Kuzey Almanya bölgesinde güçlü idi. Papa tarafından imparator Otto aforoz edilmekle beraber bu bölgede devlet idaresini elinde tutmaktaydı. Fakat İmparator Otto Bouvine Muharebesi'de çok kesin bir yenilgiye uğradı ve kendisine miras yolu ile ailesinden geçmiş olan arazilere çekilmek zorunda kaldı. 1218'de hiçbir politik destekçisi kalmamış bir durumda iken imparator Otto öldü.
1218'de Papa'nın desteğini sağlamış olan II. Friedrich Alman prensleri tarafından yine Almanya Kralı seçildi ve 23 Temmuz 1215'te Almanya'nın üç kardinalinden birinin eli ile Aachen Katedralinde Almanya Krallık taçı giydirildi. Bu tarihten 5 yıl sonra Friedrich ile (II. Innocentius'tan 1216'da ölümünden sonra Papa seçilmiş olan) Papa III. Honorius arasında yapılan çok önemli ikili müzakerelerden sonra II. Friedrich Kutsal Roma Germen İmparatoru seçildi. 22 Kasım 1220'de Roma'da Papa III. Honorius tarafından törenle imparatorluk taçı giydirildi. Aynı zamanda II. Friedrich'in büyük oğlu olan VII. Heinrich "Romalılar Kralı" ünvanını aldı.

Diğer Kutsal Roma İmparatorlarının tersine II. Friedrich Almanya'da ancak birkaç yıl kaldı. 1218'de II. Friedrich, Fransa Kralı II. Philippe ile Burgundiya Dükü III. Eudes arasında yapılmakta Fransa Champagne bölgesi için "Champagne Veraset Savaşı"'ni sona erdirmek için çabalara girişti. Bu nedenle Lorraine bölgesini istila etti; Nancy şehrini ele geçirip yaktı ve Lorraine Dükü olan I. Theobald yakalayıp onun Erard Brienneli'ye verdiği destekten vazgeçmeye zorladı. 1220'de Roma'da taç giyme töreninden sonra II. Friedrich ya Sicilya Krallığı'nda yaşadı ya da 1236'ya kadar Filistin'de Altıncı Haçlı Seferi yapmaya vaktini hasretti. 1236'da Almanya'ya son gidişi oldu. 1237'de İtalya'ya döndü. Sonra hayatının sona erene kadar on üç yıl hayatını İtalya'da geçirdi. II. Friedrich imparatoru olduğu Almanya'dan uzak kaldığı dönemlerde Almanya'da hükûmet eden resman "Romalılar Kralı" ünvanlı ve Almanya Kralı olarak oğlu IV. Konrad oldu.
II. Friedrich Sicilya Kralı olarak büyük babası II. Rugerro'nin 1140'ta başlattığı "Ariano Assis" adı verilen bir seri hukuk reformu kanunun çıkartılması sürecini devam ettirip Sicilya devleti hukuk sistemini güçlü temellere oturttu. II. Friedrich'in pekiştirdiği bu hukuk reformunun ilk kısmı 1220'de imparatorluk tacını giymesinden hemen sonra hazırlanan "Capua Assisleri" adli kanunlar ile başladı ve en gelişmiş meyvesini 1231'de kanunlaştırılan "Malfi Esas Kanunu" veya diğer adı ile Liber Augustalıs kanunu ile verildi. Bu hüküm ettiği ülkenin kanunlarının hep birlikte yazılıp toplanması ile ortaya çıkan hukuk sistemi Orta Çağlar için çok ileri hukuk anlayışı getirmiştir. Bundan sonra uzun yıllar hatta yüzyıllar bu hukuk sistemin oraya çıkaran kanunlar Avrupa hukuku ve kanunları için bir ideal teşkil etmiştir. Bu kanunlarla Sicilya Krallığı bir mutlak monarşi olmaya devam etmekteydi ama devletin kanunları ve hukuku açıkça yazılı olmaktaydı. Bu yazılı hukuk diğer kaidelerin üstünde bulunmaktaydı. Bundan sonra bazı nispeten küçük değişikliklerle "Malfi Esas Kanunu" veya "Liber Augustalıs" 1819'da kadar Sicilya hukukunun temel taşı olmaya devam etti.