I. Abdülhamid

Osmanlı Tahtında Bir Padişah: I. Abdülhamid Kimdir

Osmanlı Devleti'nin 27. padişahı ve 106. İslam halifesi olan I. Abdülhamid, 20 Mart 1725 tarihinde dünyaya gelmiştir. III. Ahmet'in oğlu ve III. Mustafa'nın kardeşi olan bu önemli lider, 7 Nisan 1789 tarihine kadar süren ömründe devlet yönetimine farklı bir soluk getirmek istemiştir.

Siyasi Reformlar ve Askeri Islahatlar

Sultan I. Abdülhamid döneminde devlet yapısını güçlendirmek amacıyla önemli siyasi ve askerî ıslahatlara girişilmiştir. Yeniçeri Ocağı'na ve donanmaya yeni bir çehre kazandırılmaya çalışılmış, bu kapsamda Yeniçerilerin sayımı yaptırılarak gereksiz yere fazla para alanlar tespit ettirilmiştir. Bu faaliyetleri yürüten Sadrazam Halil Hamit Paşa, menfaati bozulanlar tarafından padişaha şikâyet edilmiştir. Sultan Abdülhamid'i devirerek yerine Selim'i tahta çıkarmak istediği suçlamasıyla, yaptığı tüm olumlu çalışmalara rağmen Halil Hamit Paşa, Sultan I. Abdülhamid'in emriyle idam edilmiştir. Ayrıca saltanatı süresince İstihkâm Okulu açılmış, ulufe alım-satımı yasaklanmış, Sürat topçuları ocağı genişletilmiş, lağımcı ve humbaracı ocakları ıslah edilmiştir.

Küçük Kaynarca Antlaşması ve Zorlu Dönem

Sultan I. Abdülhamid, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nın kötü ilerlediği bir dönemde tahta geçmiştir. Ruslara karşı konulamayacağını anlayan Osmanlı Devleti, 21 Temmuz 1774 tarihinde Küçük Kaynarca Antlaşması'na imza atmak zorunda kalmıştır. Antlaşmaya göre Kırım'a bağımsızlık verilmiştir. Ruslar, Karadeniz'de ticaret yapıp donanma bulundurabilecek ve Balkanlar'da Ortodoks toplulukların haklarını koruyacaklardı. Osmanlı Devleti Rusya'ya savaş tazminatı verecek, buna karşılık Rusya; Eflak, Boğdan, Besarabya ve Akdeniz'de işgal ettiği adaları Osmanlı Devleti'ne geri verecekti. Bu bölgelerde Osmanlı Devleti genel af ilan edecek, halka din ve mezhep özgürlüğü tanıyacak, halktan vergi almayacak ve isteyen istediği yere göç edebilecekti.

Halkın İçinde Bir Lider ve Mimari Eserler

49 yıllık saray hayatının ardından padişah olduktan sonra İstanbul'da sık sık dolaşan, değişik semtleri ziyaret eden ve farklı kıyafetlerle tebdil gezen Sultan I. Abdülhamid, esnaf ve halkın derdini bizzat dinlemiştir. Özellikle 1782 İstanbul yangınında itfaiye çalışmalarına bizzat katılmasından dolayı halkın sevgi ve takdirini kazanmıştır. Merhametli, nazik, şefkatli, adaletli ve iyi niyeti ile anılan padişah, aynı zamanda pek çok mimari çalışmaya da imza atmıştır. Beylerbeyi'nde bir cami ve okul, Bahçekapı'da bir sebil, bir imaret, bir kütüphane ve bir türbe (şimdiki Dördüncü Vakıf Han'ın yeri), Emirgan'da bir cami ile çeşme ve Medine'de bir medrese yaptırmıştır. Kendinden sonra oğulları IV. Mustafa ve II. Mahmut da padişah olabilmiştir.