Bahamalar, resmî adıyla Bahama Milletler Topluluğu, Atlantik Okyanusu'ndaki Lucayan Takımadaları içinde yer alan bir ada ülkesidir. Ülke, Küba'nın kuzeyinde ve Hispaniola adasının (Dominik Cumhuriyeti ve Haiti arasında bölünmüş) ve Turks ve Caicos Adaları'nın kuzeybatısında, ABD'nin Florida eyaletinin güneydoğusunda ve Florida Keys'in doğusunda yer alan 3.000'den fazla ada, mercan adası ve adacıktan oluşmaktadır. Başkent ve en büyük şehir, New Providence adasında bulunan Nassau'dur. Kraliyet Bahamalar Savunma Kuvvetleri, Bahamalar topraklarının 470.000 km² (180.000 mil kare) okyanus alanını kapsadığını belirtmektedir.
Bahama adaları, yüzyıllar boyunca Aravak ve Aravak dilini konuşan Taíno'nun bir kolu olan Lucayanlar tarafından iskan edilmiştir. Kristof Kolomb, adaları gören ilk Avrupalıydı ve 1492'de San Salvador adasına ayak basarak Yeni Dünya'ya ilk ayak basışını gerçekleştirdi. Daha sonra İspanya Krallığı, yerli Lucayanları Hispanyola'ya göndererek orada köleleştirdi ve Bahama adaları 1513'ten 1648'e kadar büyük ölçüde ıssız kaldı. 1649'da, Eleutheran Maceracıları olarak bilinen Bermuda'dan gelen İngiliz kolonistler Eleuthera adasına yerleşti.
Bahamalar, İngilizlerin korsanlığa karşı sert önlemler aldığı 1718 yılında Büyük Britanya Krallığı'nın bir kraliyet kolonisi haline geldi. Amerikan Bağımsızlık Savaşı'ndan sonra, Kraliyet binlerce Amerikalı Sadık'ı Bahamalar'a yerleştirdi; yanlarında köleler de götürdüler ve arazi tahsisleri üzerine plantasyonlar kurdular. Bu dönemden itibaren Afrikalı köleler ve onların soyundan gelenler nüfusun çoğunluğunu oluşturdu. Köle ticareti 1807'de İngilizler tarafından kaldırıldı. Bahamalar'da kölelik 1834'e kadar kaldırılmadı, ancak 1818'de Bahamalar, İngiliz Batı Hint Adaları dışından gelen Afrikalı köleler için bir özgürleştirme cenneti haline geldi. Yasadışı köle gemilerinden kurtarılan Afrikalılar, Kraliyet Donanması tarafından adalara yerleştirilirken, bazı Kuzey Amerikalı köleler ve Seminoleler Florida'dan Bahamalar'a kaçtı. Bu dönemde Bahamalılar, ülkelerine ulaşan diğer ulusların gemileriyle taşınan kölelerin özgürlüğünü tanımalarıyla biliniyordu. Bugün Bahamalı Siyahlar, 400.516 kişilik nüfusun %90'ını oluşturmaktadır.
Bahamalar, 1973 yılında Birleşik Krallık'tan ayrı bağımsız bir İngiliz Milletler Topluluğu ülkesi oldu. İlk başbakanı Lynden Pindling'di. Bahamalar, Kral III. Charles'ı hükümdar olarak kabul etmektedir; Kraliyetin atanan temsilcisi Bahamalar genel valisidir. Bahamalar, Amerika kıtasında kişi başına düşen gayri safi yurtiçi hasılada on dördüncü sıradadır. Ekonomisi turizm ve açık deniz finansmanına dayanmaktadır. Bahamalar, Karayip Denizi'nde değil, Lucayan Takımadaları'nda yer almasına rağmen, daha geniş Karayip bölgesinin bir parçası olarak kabul edilmektedir. Bahamalar, Karayip Topluluğu'nun (CARICOM) tam üyesidir, ancak CARICOM Tek Pazarı ve Ekonomisi'nin bir parçası değildir.

Etimoloji

Bahamalar'a ilk gelen İspanyol kaşifler adaların etrafında yer alan nehirleri Baja Mar (Türkçe: Sığ deniz) olarak adlandırmışlardır. İlerleyen süreçte bu tanımlama ada ülkesinin tamamı için kullanılmaya başlanmıştır.

Tarihçe

Bahamalar'ın ilk sakinleri Kristof Kolomb'un Lucayan adını verdiği Aravak yerlileriydi. Bunların kökeni Güney Amerika'dan gelen ve Karayipler tarafından kuzeye Antil denizine sürülen Aravaklara dayanmaktadır. Komşu Karayipler'in tersine genellikle barışçı olan Aravaklar daha çok balıkçılık ve tarımla uğraşırdı.
1492'de Yeni Dünya'ya varan Kristof Kolomb'un ilk olarak Bahamalar'da yerlilerce Guanahani olarak adlandırılan adaya ayak bastığı düşünülmektedir. İspanyollar Bahamalar'a yerleşmek için bir girişimde bulunmadılar ama düzenledikleri baskınlarla barışçı Aravakları toplayıp Hispanyola madenlerinde çalıştırdılar. Bu köle avları sonucu adaların nüfusu azaldı. 100 yıl kadar sonra İngiliz göçmenler buraya geldiğinde adalarda hiçbir insan yaşamıyordu.
1629'da İngiliz Kralı I. Charles Bahamalar'ı bakanlardan birine bağış olarak verdi. Bahamalar 1770'te Albermarle dükünün de aralarında yer aldığı Güney Karolina kolonisi sahiplerine yeni bir mülk kolonisi olarak verildi. Korsanlık başlıca geçim kaynağı ve yaşam biçimi haline geldi. Bahamalar 1917'de yeniden tahta bağlandıktan sonra korsanlığa son vermek için ciddi çabalar gösterildi. İlk krallık valisi olan Woodes Rogers büyük ölçüde kendi servetini harcayarak korsanlığı önlemeyi başardı. 1776'da birkaç gün Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri'nin, 1782-83 arasında da İspanya'nın elinde kalan adalar, Versailles Antlaşması'yla (1783) yeniden İngiltere'ye verildi.
Mayıs 1963'te Londra'da toplanan bir konferansta adalar için yeni bir anayasa hazırlandı. 1967 genel seçimlerinde Lynden Pindling liderliğinde iktidara gelen İlerici Liberal Parti, ırk ayrımına son verilmesi ve tam bağımsızlık için çalışarak ekonomide yabancıların yerini Bahamalıların almasını sağladı. Bahamalar, 1973 yılında bağımsızlığını kazandı. 1983'te ise Karayipler Topluluğu ve Ortak Pazarı'na (CARICOM) üye oldu.