Uluslararası İnsani Yardım Hareketinin Temelleri
Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi, dünya genelinde dil, din, ırk, inanç, toplumsal sınıf veya politik görüş ayrımı gözetmeksizin insan hayatını ve sağlığını korumayı amaçlayan köklü bir insani harekettir. Temel gayesi insan varoluşuna saygıyı pekiştirmek ve insanların çektiği acıları dindirmektir. Hareketin en üst karar organı olan Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Konferansı, her dört yılda bir ulusal dernekler, federasyon ve komite temsilcilerinin katılımıyla toplanmaktadır.
Hareketin Yapısal Organları ve Kurumsal Kimliği
Hareketin kurucu organı olan Uluslararası Kızılhaç Komitesi (ICRC), 1863 yılında İsviçre'nin Cenevre kentinde kurulmuştur. Tamamı İsviçre vatandaşlarından oluşan 25 kişilik bağımsız ve tarafsız bir heyet tarafından yönetilen komite, özellikle savaş ve iç şiddet mağdurlarının korunmasına odaklanır. 12 bin çalışanıyla 80 ülkede faaliyet gösteren ICRC, üç kez Nobel Barış Ödülü kazanmış ve 1990 yılında Birleşmiş Milletler'de gözlemci statüsü elde etmiştir.
1919 yılında kurulan Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Dernekleri Federasyonu (IFRC) ise Cenevre merkezli, hükümetler dışı bağımsız bir birliktir. 188 ulusal derneğin koordinasyonunu sağlayan federasyon, 100 milyon gönüllüsüyle genellikle barış zamanındaki operasyonlara odaklanır ve 1963 yılında ICRC ile ortaklaşa Nobel Barış Ödülü'ne layık görülmüştür. Hareketin temel birimleri olan ulusal dernekler ise kendi ülke sınırları içerisinde uluslararası hukuk ve tüzüklere uygun şekilde insani görevlerini yerine getirmektedir.
Hareketin Yol Gösterici Prensipleri
Kızılhaç ve Kızılay Hareketi, yürüttüğü tüm operasyonlarda yedi temel ilkeyi rehber edinmiştir. Bu ilkeler; insaniyetçilik, ayrım gözetmemek, tarafsızlık, bağımsızlık, gönüllülük, birlik ve evrenselliktir. Bu prensipler, dünyanın dört bir yanındaki faaliyetlerin insani çizgiden sapmadan yürütülmesini garanti altına almaktadır.
Yorumlar (0)
Görüşlerinizi Paylaşın
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!