Moğolların Japonya seferleri (Japonca: 元寇, Genkō), Yuan Hanedanı'nın imparatoru Kubilay Han tarafından Kore Yarımadası'ndaki Goryeo Krallığı'nın ele geçirilmesinden sonra Japonya'ya karşı düzenlenen 1274 seferi (文永の役, Bunei no Eki) ve 1281 seferi (弘安の役 Kōan no Eki) olmak üzere iki askerî sefer ve savaşı kapsar. İşgal girişiminin başarısız olması tarihsel açıdan büyük önem taşır. Başarısızlık sonucunda Moğol İmparatorluğu'nun yayılmasının doğal sınırları belirlenmiş ve Japon ulusal tarihi de derinden etkilenmiştir. Japonlar adalarını başarıyla savunurlar ancak Moğol donanmasının yaklaşık %75'inin çok şiddetli fırtınada batmasının da istilanın başarısız olmasında payı büyüktür. İşgal çok sayıda esere kaynaklık edecek ve Japon edebiyatında ilahi rüzgâr anlamına gelen kamikaze kelimesinin ilk olarak bu dönemde kullanıldığı görülecektir. Ayrıca Japonya'nın II. Dünya Savaşı sonrası ABD Silahlı Kuvvetleri tarafından işgal edilmesi sayılmazsa adanın yıkıcı bir işgal tehlikesiyle yüz yüze kaldığı tek durumdur.

Arka planı

1231 ila 1259 yılları arasındaki Moğol saldırıları sonucunda Kore'de iktidarda bulunan Goryeo Hanedanı Moğollarla antlaşma imzalayarak Moğolların tabiyetine girer. Kubilay Han 1260 yılında Moğol İmparatorluğu'nun büyük hanı ilan edilir. 1264 yılında ise Dadu (günümüzdeki Pekin) kentinde başkenti kurar. Bu dönemde Japonya Hōjō klanından Shikken Şogun yönetimi tarafından yönetilmektedir. İktidar 1203 yılında ölen Kamakura Şogunundan alınmıştır. Hōjō klanı iktidarında ne Hyōjō (評定) olarak bilinen Şogun konseyine, ne de Kyoto'daki imparatorluk sarayına danışmaz olunmuştur. Ülkeyi ilgilendiren önemli kararlar yöneticilerin evlerindeki özel toplantılarda alınırdı.

İlk temas

Kubilay Han, 1266 yılı tarihli mektupla birlikte elçilerini Japonya'ya göndererek ada yönetiminden kendisine biat etmesini talep eder:

Cennetlerin hakimi tarafından kutsanan Büyük Moğol İmparatoru bu mektubu Japonya Kralını gönderir. Birbirleriyle aynı sınırı paylaşan küçük devletlerin egemenleri hep birbirleriyle iletişim kurarak dost olmaya uğraş göstermişlerdir. Bu durum özellikle atalarım cennetlerin hakiminin rızasıyla hükmettiğinden beri böyledir. Uzak diyarlardaki sayısız ülke gücümüzü hafife aldı ve iyiliğimize karşılık vermedi. Goryeo ateşkes ilan etmemize teşekkürlerini ileterek tahta çıktığımda topraklarına ve halkına yeniden kavuştu. Onlarla ilişkilerimiz bir babayla oğulunki gibidir. Bunu bildiğinizi düşünüyorum. Goryeo bana bağlı olan en doğudaki topraklardır. Japonya kuruluşundan bu yana Goryeo ile ve bazen de Çin ile müttefik olagelmiştir. Ne var ki, Japonya ben tahta çıktığımdan beri sarayıma hiçbir elçi göndermemiştir. Krallığın bu durumu bilmesi dehşete düşürücüdür. Bu yüzden isteklerimizi belirten bir mektubu sunacak olan bir heyeti gönderiyorum. Bundan sonra bizimle dostane ilişkiler içine girin. Biz tüm ülkelerin bir büyük aileye ait olduğunu düşünüyoruz. Bu durumu algılayamazsak nasıl doğru yolu buluruz? Kimse silahlara başvurmak istemez.
Kubilay bu mektupla aslında Japonya'dan ona tabi olmasını istemekte, aksi halde zora başvurmakla tehdit etmektedir. Bu tehdite rağmen elçileri elleri boş döner. Bundan iki yıl sonra 1268 yılında gönderilen elçiler de red cevabıyla dönerler. Elçiler Chinzei Bugyō ile görüşürler ve istekleri Japonya'nın Kamakura'daki lideri olan Shikken Hōjō Tokimune'ye ve Kyoto'daki İmparatora iletilir. Japon liderler mektupları aldıktan sonra atılacak adımlara dair tartışma yürütseler de Tokimune kararını vermiştir, elçiler cevapsız geri gönderilir. Sonraki tarihlerde gönderilen Moğol ve Koreli elçilerin Kyūshū'ya inmelerine bile izin verilmez. İmparatorluk Moğol korkusundan teslim olmayı önerse de, iktidar Jōkyū Savaşından sonra artık elinde olmadığından bu yönelimin uygulanma şansı olmaz.
Tokimune liderliğindeki Kamakura Şogun yönetimi anakaraya en yakın olan Kore sahillerinin karşısındaki Kyūshū bölgesindeki feodal beylere topraklarına dönmelerini ve olası çıkartma bölgelerine askeri yığınak yapılmasını emreder. İmparatorluk ise iktidarsızlığının bilincinde olarak ayinler düzenlemekten öteye geçemez.