Ümmü'l-Hayr Selmâ bint Sahr (Arapça: سَلْمَىٰ أُمّ ٱلْخَيْر بِنْت صَخَر), İslam peygamberi Muhammed'in en yakın arkadaşı ve kendisinden sonra ilk halife Ebû Bekir'in annesidir. Daha çok “bütün iyiliklerin anası” anlamına gelen Ümmü’l-Hayr künyesiyle bilinir, fakat esas ismi Sahr kızı Selmâ'dır.

Hayatı

Selma, Şahhar ibn Amir'in (Arapça: صخر بن عامر بن كعب بن سعد بن تيم) kızıydı. Şahhar, Kureyş kabilesinin alt kolu Teymoğulları soyundandı. Aynı şekilde kocası Osman Ebû Kuhâfe'de aynı soydan gelmekteydi. Ebû Kuhâfe ile olan evliliğinden Selma'nın üç oğlu oldu ve bu üç oğlan bebekliğinde öldü. Son oğlu Ebû Bekir 573 yılında doğduğunda onu Kabe'ye götürerek evrenin yaratıcısına: “Eğer bu çocuğu ölümden koruyup yaşatacak olursan, onu bana bağışla!” diye dua etti.
Salma, İslam'ın yayıldığı ilk yıllarda Müslüman oldu. 614'ten sonra ancak Hicret'ten önce İslam peygamberi Muhammed ile tanıştı. Medine'ye hicret ettiği anlaşılan Ümmü'l-Hayr'ın hayatı hakkında fazla bilgi yoktur. Oğlu Ebû Bekir'in annesi Ümmü'l-Hayr ve babası Ebû Kuhâfe'den önce öldüğü için ikisinin ona mirasçı olduğu, Ümmü'l-Hayr'ın da Ebû Bekir'den birkaç ay sonra ve Ebû Kuhâfe'den birkaç ay önce öldüğü bilinmektedir.