Meryem-uz-Zamanî çev. 'Meryem/Zamanın Merhametlisi'; y. 1542 - 19 Mayıs 1623), Ayrıca Jodha Bai adıyla da bilinir., üçüncü Babür imparatoru Ekber'in baş eşi ve en sevdiği karısıydı. Ekber'ın hükümdarlığı döneminde Padişah begüm unvanını taşıyan tek kadındı ve bu görevi Akbar'ın 1605'teki ölümüne kadar sürdürdü. İmparatorluğun en güçlü ve etkili kadınlarından biriydi. Ayrıca kırk üç yıllık (1562–1605) görev süresiyle Babür İmparatorluğu'nun en uzun süre görev yapan Hindu imparatoriçesidir.
Rajput prensesi olarak doğan siyasi zorunluluklar nedeniyle babası Amer'in Raja Bharmal'ı tarafından Ekber ile evlendirildi. Ekber ile evliliği, Ekber'in dini ve sosyal politikalarında kademeli bir değişime yol açtı. Modern Hint tarih yazımında, genişleyen çok etnikli ve çok dinli bir imparatorluk içinde Ekber'in dini farklılıklara hoşgörüsünü ve kapsayıcı politikalarını örnekleyen kişi olarak kabul edilir. Olağanüstü bir güzelliğe sahip olduğu söylenir ve hem zarafeti hem de zekasıyla tanınırdı. Ekber'in hareminde önemli bir yere sahipti ve Ebü’l-Fazl el-Allâmî'nin sözleriyle imparatorluk hareminde yüksek bir rütbeye sahip olan Ekber'in kıdemli eşiydi.
Meryem-uz-Zamanî, Babür İmparatorluğu'nun imparatoriçe eşi ve kraliçe annesi olarak geçirdiği süre boyunca birçok ayrıcalığa sahip olan entelektüel, sevimli, nazik ve hayırlı bir kadın olarak tanımlanır. Ekber'in gözdesiydi, önemli bir kişisel servete sahipti ve zamanının en zengin kadınlarından biri olarak kabul ediliyordu. Babür İmparatorluğu'nun en üretken kadın tüccarı olarak kabul edilir ve Babür kadınlarının yeni genişleyen dış ticaret işindeki rolünün belirlenmesine yardımcı olmuştur. Ekber'in hayatta kalan en büyük oğlu ve nihai halefi Cihangir'in annesi ve Şah Cihan'ın büyükannesidir.