Maritsa Nadlišek Bartol (Slovence; Marica Nadlišek Bartol); (d. 10 Şubat 1867, Trieste, Avusturya İmparatorluğu - ö. 3 Ocak 1940, Ljubljana, Yugoslavya) Sloven yazar ve editör. 1897'den 1899'a kadar kurduğu kadın dergisi Slovenka'nın editörlüğünü yaptı.
1919'da İtalyan egemenliğine girdikten sonra memleketi Trieste'yi terk etmek zorunda kalarak Ljubljana'ya yerleşti. Burada 20 yıl önce evliliği nedeniyle kesintiye uğrayan gazetecilik faaliyetlerine Sloven milliyetçiliği ve feminizm fikirlerini savunarak yeniden başladı.

İlk yılları ve eğitimi

Maritza Nadlišek 1867'de o zamanlar Avusturya İmparatorluğu'nun bir parçası olan Trieste'de doğdu. Babası orta sınıftandı ve Slovenya'nın Trieste topluluğunda arazi kadastrocusu olarak çalışıyordu.
1882'de Gorizia'daki öğretmen yetiştiren bir koleje girdi. Öğretmenlik o zamanlar Sloven kadınlarının elde edebileceği birkaç meslekten biriydi. Nadlišek, Gorizia'da okurken Sloven edebiyatına ilgi duymaya başladı. O süreçte Sloven aydınlarının çevresine girmeyi başardı. 1886 yılında eğitimini tamamladıktan sonra Trieste'ye döndü ve burada banliyölerde bulunan Slovenya okullarında öğretmen olarak çalışmaya başladı.

Edebi aktivite

Nadlišek öğretmen olarak çalışırken özgün makaleler ve öyküler yazarak Trieste'nin edebiyat yaşamına katılmaya başladı. Sloven milliyetçiliğini desteklemede kadınların rolünü vurgulayan ilk makalesi 1888'de Edinost gazetesinde yayınlandı. Ertesi yıl ilk öyküsü “Moja prijateljica” (“Arkadaşım”) Ljubljanski zvon dergisinde yayınlandı. Bu yayınla düzenli olarak yazı yazan ilk Sloven kadınlardan biri oldu. Sonrasında Domači prijatelj dahil olmak üzere diğer Slovenya yayınları için de yazılar yazdı.
1898'de yazdığı Fatamorgana ("Serap") romanı ancak 1998'de kitap olarak yayınlandı. Bu, Trieste'nin ilk Sloven romanı olarak kabul edilir.
Nadlišek, 1897'den 1902'ye kadar yayınlanan kadın dergisi Slovenka'nın kurucu ortağı ve ilk editörüydü. Derginin faaliyetleri, kadınlar arasında Sloven ulusal kimliğini güçlendirmeyi, Sloven kadınlarının kurtuluşu fikrini teşvik etmeyi ve kadınların edebiyat eğitimini desteklemeyi amaçlıyordu. Nadlishek, kuruluşundan evlendikten sonra işinden ayrıldığı 1899 yılına kadar editör olarak çalıştı. Nadlišek, Hırvatça, Almanca ve Rusça da dahil olmak üzere birçok dil konuştuğu için, aynı zamanda Slovenka dergisinin sayfalarında çevirmen olarak yer aldı ve Mikhail Lermontov, Alexander Puşkin, Ivan Turgenev ve Heinrich Heine'nin eserlerinin çevirilerini yayınladı.