II. Willem ya da II. Wilhelm (27 Mayıs 1626 - 6 Kasım 1650) 4 Mart 1647'den öldüğü 6 Kasım 1650'ye kadar Oranj Prensi ve Hollanda, Zelanda, Utrecht, Gelre, Overijssel, Groningen ve Birleşik Hollanda Cumhuriyeti'nin Stadtholder'ıydı. Tek çocuğu olan III. William, İngiltere, İrlanda ve İskoçya Kralı olarak hüküm sürdü.

Erken hayat

Orange Prensi II. Willem, Oranj Prensi Frederik Hendrik ve Solms-Braunfels'li Amalia'nın oğluydu. Frederik Hendrik Sessiz Willem'in en küçük oğluydu.
12 Mayıs 1641'de Willem I. Charles'ın en büyük kızı olan Prenses Mary ile Londra'daki Whitehall Sarayı'nın Kraliyet Şapeli'nde evlendi.

Saltanat

1647'de babası Frederik Hendrik, uzun bir hastalıktan sonra 14 Mart'ta öldü ve II. Willem, yedi eyaletten altısını (Hollanda, Zelanda, Utrecht, Guelders, Overijssel ve Groningen) 21 yaşındayken miras olarak devraldı.
Hollanda o dönemde bağımsızlığını elde etmek için İspanya'ya karşı Seksen Yıl Savaşı'nı sürdürüyordu. Willem'in babası Frederik Hendrik döneminde Hollanda savaşı büyük ölçüde kazanmıştı ve 1646'dan beri savaşı sona erdirme şartları konusunda İspanya ile müzakereler yapılıyordu.
Müzakereciler 1648'de Münster Barışı'nı kabul ettiler; ancak Willem, Kuzey Hollanda'nın bağımsızlığının tanınmasına rağmen, Güney Hollanda'yı İspanyol monarşisinin elinde bıraktığı için antlaşmanın kabul edilmesine karşı çıktı. Ayrı bir barış anlaşması, 1635'te Fransa ile oluşturulan ittifakı da bozdu.
Willem, daha merkezi bir hükûmet altında kendi topraklarını genişletmek amacıyla Fransa ile gizlice kendi müzakerelerini başlattı. Ayrıca sürgündeki kayınbiraderi II. Charles'ın İngiltere tahtına geri dönmesi için çalıştı.
Willem, 1650 yılında çiçek hastalığından ölünceye kadar üç yıl stadholder olarak görev yaptı. Ölümünden bir hafta sonra tek oğlu William doğdu. Bu, Birinci Stadholdersız Dönem'in başlangıcıydı. Oğlu 1672'de stadtholder olarak onun yerini aldı ve daha sonra 1689'da İngiltere Kralı oldu.