Kilikya Ermeni Krallığı ve II. Levon'un Kökeni

II. Levon ya da bazı kaynaklarda III. Levon olarak da numaralandırılan hükümdar, yaklaşık 1236 yılında dünyaya gelmiştir. Hethumid Hanedanı üyesi olan Levon, Kral I. Hethum ile Kraliçe Zabel'in altı çocuğundan en büyüğüdür. Ailenin tarihsel kökleri, Kraliçe Zabel'in Barbaron Lordu Konstantin'in oğlu Hethum ile 1226 yılında gerçekleşen siyasi evliliğine dayanmaktadır. Levon'un kız kardeşi Sibylla'nın Antakya Prensi VI. Boemondo ile evliliği, o dönemde Ermenistan ve Antakya arasında stratejik bir barış köprüsü kurmuştur.

Savaş ve Esaretle Sınanan Gençlik

Levon'un hayatındaki dönüm noktalarından biri 1266 yılında yaşanan Mari Muharebesi olmuştur. Babası I. Hethum Moğol sarayındayken, Levon kardeşi Toros ile birlikte Memluk istilasına karşı bölgeyi savunmuştur. Ancak bu çatışma trajediyle sonuçlanmış; kardeşi Toros savaş meydanında can vermiş, Levon ise 40.000 askerle birlikte esir düşmüştür. I. Hethum, oğlunu geri alabilmek için büyük miktarda fidye ödemiş, kaleler devretmiş ve Moğol hükümdarı Abaka Han'ın arabuluculuğuyla ancak evladına kavuşabilmiştir.

Hükümdarlık Yılları ve Ticari Vizyon

Kral I. Hethum'un 1269 yılında Fransisken Tarikatı'na girmek için tahtı devretmesiyle, II. Levon resmen yönetimi devralmıştır. Dindar kişiliğiyle öne çıkan Levon, Batı dünyasıyla ticari bağları güçlendirmeye odaklanmıştır. İtalyanlarla olan mevcut anlaşmaları tazeleyen kral, aynı zamanda Katalanlar ile yeni ticaret protokolleri imzalamıştır. Babasının 1247 yılında başlattığı Moğol ittifakını sürdürerek devletin dış siyasetindeki rotasını korumuştur.

Marco Polo'nun Gözünden II. Levon Dönemi

1271 yılında Ayas limanını ziyaret eden ünlü seyyah Marco Polo, ülkenin bolluğunu ve II. Levon'un adaletli yönetimini övgüyle dile getirmiştir. Ancak Polo'nun ordu hakkındaki izlenimleri farklıydı; krallığın bereket içinde olduğunu belirtse de, dönem askerlerinin eski cesaretlerini yitirdiklerini ve disiplin zaafı yaşadıklarını gözlemlemiştir. II. Levon'un hükümdarlığı, 1275 yılındaki ikinci Memluk istilası ve amcası Sempad'ın savaşta hayatını kaybetmesi gibi askeri zorluklar ile 1289 yılındaki ölümüne kadar devam etmiştir.