II. Afonso

Portekiz Kralı II. Afonso'nun Yaşamı ve Kökeni

II. Afonso, 23 Nisan 1185 ile 25 Mart 1223 yılları arasında yaşamış olan Portekiz'in üçüncü kralıdır. Tarihte Şişman veya Cüzzam lakapları ile de bilinmektedir. İngilizce kaynaklarda Alphonzo, arkayik Portekizcede Affonso, Galiçyaca-Portekizcede Alfonso veya Alphonso ve Latince kaynaklarda Alphonsus olarak adlandırılmıştır. Kral I. Sancho ile Aragonlu Dulce'nin çocuğu olan II. Afonso, babasının 27 Mart 1211 tarihinde ölmesinin ardından tahta geçmiştir.

Barışçıl Saltanat ve İç Siyaset

Bir kral olarak II. Afonso, kendisinden önceki hükümdarlardan çok farklı bir hükûmet yaklaşımı benimsemiştir. Selefleri olan dedesi I. Afonso ve babası I. Sancho, komşu Kastilya Krallığı ile güneydeki Mağribi topraklarına karşı sürekli bir savaş uğraşı içerisindeydiler. Ancak Afonso, bölge genişleme politikaları izlememiştir. Hükümdarlığı döneminde Kastilya Krallığı ile barışı sağlamayı başarmıştır. Her ne kadar askeri genişleme bir öncelik olmasa da, 1217 yılında soyluların inisiyatifleriyle Alcácer do Sal gibi bazı kasabalar Müslümanlardan alınmıştır. Bu durum onun zayıf veya korkak olduğu anlamına gelmemektedir. Saltanatının ilk yılları yabancı devletlerle yapılan savaşlarla değil, kral ile kardeşleri arasındaki iç karışıklıklarla geçmiştir. Kral, ülke içi güvenliği akrabalarını sürgün ederek sağlamıştır.

Devlet Reformları ve Kilise ile Mücadele

Askeri meseleler bir hükûmet önceliği olmadığından, II. Afonso devletin yönetimini geliştirmiş ve kendi kontrolünde merkezi bir yapı haline getirmiştir. Tarihteki ilk Portekiz yazılı yasalarını ilan etmiştir. Bu yasalar temel olarak özel mülkiyet, sivil adalet ve darphane ile ilgilidir. Ayrıca İber Yarımadası dışındaki Avrupa krallıklarına elçiler göndererek çoğu ile dostane ticari ilişkiler kurmuştur. Diğer reformları ise papa ve din işleri ile ilgili hassas konuları kapsamaktadır. Portekiz'in bağımsızlığının Roma tarafından tanınması için dedesi I. Afonso, Kilise'ye muazzam ayrıcalıklar vermek zorunda kalmış ve bu durum devlet içinde bir devlet oluşmasına yol açmıştır. Ülkenin sağlam temeller üzerine kurulması için II. Afonso, din adamlarının gücünü zayıflatmaya ve Katolik Kilisesi'nin muazzam gelirlerinin bir kısmını ülke yararına kullanmaya çalışmıştır. Bu adımlar Papalık ile Portekiz arasında ciddi diplomatik tartışmalara neden olmuştur. Papa III. Honorius tarafından aforoz edilen kral, kilisede değişiklik yapacağına söz vermiş ancak bu konuda ciddi girişimlerde bulunamadan 25 Mart 1223'te Coimbra'da hayatını kaybetmiştir. Coimbra'daki Santa Cruz Manastırı'nda yaklaşık on yıl kalan cesedi, vasiyeti üzerine eşi Kraliçe Urraca ile birlikte Alcobaça Manastırı'nın Kraliyet Pantheon'una nakledilmiştir.

Evliliği ve Çocukları

II. Afonso, 1206 yılında Kastilya Kralı VIII. Alfonso ve İngiltereli Eleanor'un kızı olan Urraca ile evlenmiştir. Bu çift, Leon Kralı VI. Alfonso'nun torunlarıdır. Bu evlilikten dünyaya gelen çocukları sırasıyla Portekiz kralı olan II. Sancho, yine Portekiz kralı olan III. Afonso, Danimarka kıdemsiz kralı Genç Valdemar ile evlenen Eleanor ve Serpa lordu olan Ferdinand olmuştur. Ayrıca kralın evlilik dışı ilişkilerinden iki gayri meşru oğlu bulunmaktaydı. Bunlardan Alcobaça manastırına defnedilen João Afonso ve 1249'daki Faro fethinde krala eşlik eden Pedro Afonso adındaki oğullarıdır. Pedro Afonso'nun da Constança Peres adında gayri meşru bir kızı vardı.