Şişman Karl (Latince: Carolus Pinguis; Fransızca: Charles le Gros; İngilizce: Charles the Fat) (d. 13 Haziran 839, Doğu Francia - ö. 13 Ocak, 888 Donaueschingen) 881-888 döneminde III. Karl adı ile Kutsal Roma imparatoru olmuştur. Alman Ludwig ve karısı "Hemma"'nin en genç oğlu idi ve böylece ilk Kutsal Roma İmparatoru olan Şarlman'ın büyük-torunu idi. Tek bir birleşik Karolenj İmparatorluğu üzerinde hüküm süren son imparatordur.
Hayatı boyunca Şişman Karl büyük dedesi Şarlman'in kurduğu imparatorluk içinde bulunan çeşitli alt krallıklar için kral veya kral naibi olarak hüküm sürmüştür. 876'dan itibaren önce 882'ye kadar Dazlak Karl ile ortak olarak; 882'den sonra tek kral olarak 887'de tahttan indirilmesine kadar Doğu Frank kralı veya Alemannia kralı olarak hüküm sürmüştür. 12 Şubat 881'de Roma'da Papa VIII. İoannes tarafından Kutsal Roma İmparatoru olarak imparatorluk tacı giydirildi ve 17 Kasım 887'e kadar imparatorluk yaptı. 20 Ocak 882'den itibaren büyük kardeşi (Dazlak Karl'ın ikinci oğlu olan) III. Ludwig'in hüküm sürdüğü Saksonya ve Bavyera krallıkları üzerine kral olup bunları daha önce kendine ait olan Doğu Francia Krallığı'na katıp, birleşik "Doğu Francia Krallığı" Kralı olarak hüküm sürmeye başladı. Haziran 885'te ağabeyi olan II. Carloman'a inme inip onun idare gücünü kaybetmesinden sonra, onun İtalya Krallığı üzerinde kral naibi olarak da 887'ye kadar görev yaptı. Böylece Şarlman'ın kuruduğu Karolenj İmparatorluğu'nun tümünü yönetmeye başladı.
Fakat bu birleşik Karolenj İmparatorluğu üzerinde hükümdarlığı uzun sürmedi. Kasım 887'de kuzeni (II. Carloman'in oğlu) olan Karintiyalı Arnulf devletin asillerinin komplosunun başında olarak başarılı devlet darbesi yaptı. Tribur'da toplanan Diet meclisinde Șisman Karl, Doğu Francia Krallığı; muhtemelen İtalya Krallığı ve Batı Frank (Lotharingia) Krallığı'dan feragat etmek zorunda kaldı.
Şişman Karl yeğeni Karintiyalı Arnulf'u telin etmekle beraber, barışçıl bir şekilde emekliliğe çekilmeye zorlandı. Yeğeni Arnulf ona inzivaya çekilebileceği Svabya'da kraliyet villası ve birkaç malikane bağışladı. Bundan yaklaşık iki ay sonra da 13 Ocak 888'de Şişman Karl Donaueschingen'deki kraliyet villasında öldü. Cesedi törenle Konstanz Gölü üzerindeki Reichenau Adası'na defnedildi.
Şişman III. Karl modern tarihçiler tarafından uyuşuk ve yeteneksiz bir hükümdar olarak kabul edilmektedir. Hükümdarlığı boyunca arka arkaya hastalık geçirmiş ve bu dönemlerde gayet pasif kalmıştır. Epilepsi hastalığından da mustarip olduğu ve zaman zaman sara nöbetleri geçirdiği bilinmektedir. Yönetim döneminde Batı Francia arazilerine sık sık Viking akınları yapılmış ve kıyı arazilerine Vikingler yerleşmişlerdir. Şişman III. Kral bu çapulcu Vikinglere iki defa yüksek parasal tazminat vererek onların ganimet için yaptıkları akınları durdurmalarını sağlamıştır. Bunlardan birinde 886'da Vikinglerin Paris kuşatmasını kaldırmalarını sağlamıştır. Modern tarihçilerin bu gayet tenkitçi görüşlerine karşılık yaşadığı dönemde hazırlanmış kronik-tarihler; halk ve kamuoyu onun devlet idaresini hiç negatif olarak görmemiştir.
Şişman III. Karl tek bir birleşik Karolenj İmparatorluğu üzerinde hüküm süren son imparator olmuştu. Ölümünden sonra imparatorluk bundan sonra hiçbir dönemde birleştirilemeyen beş takip edici bağımsız krallığa bölünmüştür.

Gençlik ve miras

Karl, ilk Doğu Frank Kralı olan Alman Ludwig'ın üç oğlundan en genciydi, annesi Welf hanedanından Emma'dır. Bebekliğinde doğaüstü bir olaya tesadüf edildi. Vaftiz için kilisenin sunağına götürülmeden önce ağzında bir köpürmenin olduğu söylenir. Bu bir şeytan çarpması işareti olarak tefsir edildi. Bu babasında ve kendisinde büyük bir etki yarattı. Bu nedenle Karl gayet dindar olarak büyütüldü ve bir kronik-tarihinde "Çok Hristiyan bir prens, Tanrıdan korkan, Tanrının bütün emirlerini kalbinde tutan, kilisenin emirlerine çok dindarca itaat eden, sadaka vermede cömert, duayı ve ayini sürekli uygulayan, tanrının övgüsünü kutlamada daima şevkli" olarak tanımlanmaktadır.
859 yılında, Karl Breisgau Kontu yapıldı. Önce 863 yılında gayet isyankar olan büyük kardeşi II. Carloman) babalarına karşı isyan etti. Sonraki yıl ortanca kardeşi olan Alman Ludwig de isyan ederek Carlomann'ın isyanına katılıp onu takip etmeye başladı. Çok geçmeden en küçük kardeş olan Karl da kardeşleri ile birleşti. II. Carloman'a Bavyera'da yardımcı krallık yetkisi verildi. 865 yılında İmparator II. Ludwig topraklarını kendi varisleri olan üç oğlu arasında bölmeye zorlandı. Bavyera Carloman'a gitti, Saksonya, Franconia ile ve Türingiya) Ludwig'e gitti, Alemannia (Svabya ile Rhaetia) Karl'a verildi. Lotharinya ise daha genç iki kardeş arasında bölündü.
875 yılında İmparator II. Ludwig Alman (ayrıca İtalya Kralı'ydı) öldüğünde Batı Francia Kralı Dazlak Karl İtalya yarımadasını istila etti ve kendi kendisine taç giydirerek kendini Karolenj İmparatoru ilan etti. İlk olarak Ludwig (Alman) ve daha sonra Carloman kendisi Berengar (İtalya) komutası altında İtalyan kuvvetlerini içeren orduları İtalya Krallığına sahip olmak için gönderdiler. Bunlar, Dazlak Karl'ın 877 yılında ölümüne kadar başarılı değildiler.

876 yılında İmparator II. Ludwig öldü. II. Ludwig'in mirası Ries'te yapılan konferanstan sonra planlandığı gibi bölüşüldü. Şişman Karl Lothariniya'dan planlandığından daha az pay aldı. Şişman Karl'ın Almanya'daki hükümdarlığının 876 yılında bu bölüşülen mirası eline geçirdiği tarihte başladığı kabul edilir.

İtalya Kralı olması

Dindar Ludwig'in oğlu olan Karolenj İmparatoru olan babası II. Ludwig'ın ölümünden sonra Şişman Karl dahil üç oğlu birbirleriyle anlaşarak babalarından kendilerine miras olarak kalan arazileri bölüştüler. Bu bölüşme üzerinde gayet barışçıl olarak davrandılar ve birbirleriyle savaşa ve hatta ciddi mücadeleye bile girişmediler. Bu kardeş kavgasız ülke bölüştürülmesi erken Orta Çağlar Avrupa tarihinde ender görülür bir olay olmuştur.
877'de "II. Ludwig Alman"'ın ikinci oğlu olan Carloman amcası Dazlak Karl'in ölmesi ile Batı Francia Krallığı kralı oldu. "II. Ludwig Alman" kralı olduğu Lotharingia krallığını üçe böldü ve arazilerinin üçte birini Şişman Karl'a; diğer üçte birini II. Carloman'a verdi ve üçüncü üçte bir hisseyi kendi elinde tuttu. 878'de II. Carloman kendine verilen üçte bir hisseyi tekrar babası "II. Ludwig Alman"'a geri verdi. "II. Ludwig Alman" da eline geçen bu araziyi eşit olarak kendisi ve oğlu Şişman Karl arasında paylaştırdı. 879'da II. Carloman'a bir inme inip gücünü kaybetti ve yönettiği arazileri diğer iki kardeşi arasında adilce bölüştürdü ve III. Ludwig'e Baverya'yı ve Şişman Karl'a İtalya'yı verdi. Şişman Karl bu tarihten sonra İtalya' Kralı olarak hüküm sürmeye başladı. 886'ya kadar hükmü altından bulunan tüm arazileri yaşadığı İtalya Krallığı arazilerinden yönetmeye başladı.
Provance arazileri 863'ten beri hukuken İtalya Krallığı sınırları içinde bulunmaktaydı. Ayaklanan "Provanslı Boso" meşru olmadan bu arazileri eline geçirmişti. 880'da Şişman Karl ordusu ile birlikte III. Ludwig ve II. Karloman orduları birbirine katıldı ve müşterek ordular ile Ağustos-Eylül döneminde ayaklanmacı "Provanslı Boso"'nun komuta ettiği Vienne kalesini kuşatmaya başladılar. Bu birleşik kuşatma başarılı olmadı. Ağustos 882'de İtalya Kralı olarak Şişman Karl, Auton Kontu ve Burgundi Dükü olan "Burgundili Richard"'a ordusu ile Vienne şehrini ele geçirme izni verdi. Bu şehir Eylül 882'de bu kuşatmacı orduya teslim oldu. Bundan sonra, Provanslı Boso'dan ayaklanmasından önce kendine ait olan araziler alındı. Provanslı Boso elinde sadece Vienne kalesi ve etrafındaki küçük arazi bırakıldı.