Halid Bešlić (20 Kasım 1953, Sokolac - 7 Ekim 2025, Saraybosna), Bosna-Hersekli halk müziği şarkıcısı. Kırk yılı aşan kariyeri boyunca Miljacka, Romanija, Ja bez tebe ne mogu da živim ve Prvi poljubac gibi parçalarla eski Yugoslavya cumhuriyetlerinin tamamında tanındı.
Saraybosna'daki kahvehanelerde şarkı söyleyerek başladığı kariyerinde ilk plağını 1979'da çıkardı. Bosna Savaşı yıllarında sahnesini büyük ölçüde yardım çalışmasına ayırdı. 2009'da geçirdiği trafik kazasında sağ gözünü kaybetti, tedavisinin ardından sahneye döndü ve 2013'te Saraybosna'daki Koševo Stadyumu'nda kırk binden fazla kişinin izlediği bir konser verdi.

Erken yaşamı

Sokolac yakınlarındaki Knežina köyünde doğdu. Babası Mujo ormancılıkta çalışıyordu, annesi Behara ev kadınıydı. İlkokulu memleketinde bitirdikten sonra marangozluk öğrenmek için Saraybosna'ya gitti. Askerliğini tamamladıktan sonra Saraybosna'daki kahvehanelerde şarkı söylemeye başladı.

Müzik kariyeri

İlk plağını 1979'da Grešnica ve Ne budi mi nadu parçalarıyla çıkardı, ilk albümü Sijedi starac ise 1981'de yayımlandı ve sanatçıyı Yugoslavya müzik sahnesinde tanınır hâle getirdi. İzleyen kırk yılda Prvi poljubac (2003), Miljacka i Romanija (2013) ve Trebević (2020) gibi albümler çıkardı, onlarca stüdyo albümü ve yurt dışında verdiği yüzlerce konserle tanındı.
Bosna Savaşı sırasında sahneyi büyük ölçüde yardım çalışmasına ayırdı ve Avrupa genelinde savaş mağdurları yararına beş yüzden fazla konser verdi. Haziran 2013'te Koševo Stadyumu'nda verdiği konseri kırk binden fazla kişi izledi.
Kariyerinin en çok tanınan parçası, 2008 tarihli Halid 08 albümünde çıkan Miljacka oldu. Sözleri Fahrudin Pecikoza'ya, müziği Željko Joksimović'e aittir. Pecikoza şarkının hikâyesini Saraybosna tarihinden aldığını, 16. yüzyılda Miljacka Nehri'nin taşıp köprüleri yıkması üzerine iki sevgilinin aylarca birbirine kavuşamamasından yola çıktığını anlattı. Şarkıyı okuduğu kişilerin çoğu parçanın yalnız Saraybosna içinde tutacağını düşünmüştü, oysa sonradan ülke dışında da söylenir oldu. Sözlerin arkasındaki anlatı Saraybosna'da yüzyıllardır ağızdan ağıza dolaşan bir efsaneye, Şeher Çehaya Köprüsü'nün ayaklarından birine gömüldüğü söylenen elmasa da bağlanır. Joksimović melodiyi kısa sürede yazdı, kayıt öncesinde de bir dize söyleyişi zorlaştırdığı gerekçesiyle değiştirildi.