Ebu Nidal (Arapça: أبو نضال‎; Mayıs 1937 - 16 Ağustos 2002), asıl adı Sabri Halil el-Banna (Arapça: صبري خليل البنا), Filistinli siyasi lider, paralı asker, Ebu Nidal Örgütü (ENÖ) olarak da bilinen El-Fetih–Devrimci Konsey (Arapça:فتح المجلس الثوري) örgütünün kurucusu. Ebu Nidal'in kelime anlamı mücadelenin babasıdır. 1970-80'li yıllarda gücünün zirvesinde olmuştur.
Laik, sol ve İsrail ile barış yapılmasını reddeden cephenin parçası olan Ebu Nidal Örgütü, Yaser Arafat'ın ve Ebu Nidal'in Filistin Kurtuluş Örgütü içindeki El-Fetih grubunun ayrılmasından doğar. Kendisini her türlü taraftan azade gösteren Ebu Nidal'in 20 değişik ülkede 900 kişinin öldüğü / yaralandığı eylemlerin talimatını verdiğine inanılmaktadır.
Ebu Nidal Örgütünün gerçekleştirdiği en kanlı saldırı 27 Aralık 1985'te Roma ve Viyana Havaalanlarındaki İsrail Havayolu Şirketi El-Al bilet satış ofislerine düzenlenen saldırıdır. Silahlı Arap saldırganların yolculara açtığı ateş sonucunda 18 kişi ölmüş, 120 kişi yaralanmıştır. Ebu Nidal Ağustos 2002'de Bağdat'da bir ila dört kurşun yarasından dolayı ölür. Filistinli kaynaklara göre Saddam Hüseyin'in emriyle öldürüldüğü iddia edilse de, Irak Hükûmeti kendisinin intihar ettiğini açıklayacaktır.

Gençliği

Ebu Nidal, Mayıs 1937'de liman kenti Yafa'da doğar. Bugün Tel Aviv'in bir parçası olan şehir, o zamanlarda Filistin İngiliz Yönetimi altında Akdeniz kıyısındadır. Babası Hacı Halil El Benna, kazancını 24 kilometrekare portakal bahçesinden kazanan zengin bir tüccardır. Toprakları Yafa'dan Mecdel'e dek uzanır. Bugün bu topraklar İsrail'deki Askalan bölgesindedir. Ebu Nidal, ailesine ait denize bakan üç katlı lüks taş binada büyür. Bu bina günümüzde İsrail askeri mahkeme binası olarak kullanılmaktadır. Ebu Nidal'in kardeşi Muhammed Halil El Benna'nın gazeteci Yossi Melman'a yaptığı açıklamaya göre; babaları Filistin'deki en zengin kişiydi. Anlatımlarına göre ailelerine ait olan ve bugün Rmat Hakovesh kibbutz arazisi içinde kalan El-Benna pop toprakları onlara aittir. Geri alamayacaklarını bilseler de bu arazilere ait tapu belgeleri hala ailenin arşivinde bulunmaktadır. Halil'in zenginliği birden çok eş alabileceği anlamına geliyordu. 1985 yılında Ebu Nidal,Der Spiegel dergisine nadir bir şekilde verdiği röportajında, babasının 13 eşi, 16 oğlu, 8 kızı olduğunu söyler. Ebu Nidal'in annesi babasının ikinci eşidir. Evdeki temizlikçilerden bir tanesi olan 16 yaşındaki genç Alevi kızıyla evlenmesine ailesi karşı çıksa da evlenecek, bu yüzden çocuklarından Ebu Nidal küçük yaştan itibaren diğer kardeşlerince dışlanacaktır. Babası tarafından Yafa'daki Fransız Roma Katolik misyoner okuluna gönderilir. Babası 1945 yılında ölünce tüm aile annesini evden atacak, 7 yaşındaki Ebu Nidal büyük kardeşlerince Kudüs'teki zamanın en iyi özel Müslüman okuluna gönderilecektir. Ebu Nidal'in kimseye güvenmeyen dengesiz ve önceden kestirilemez yapısı çocukluğunda küçük yaşta annesi ve babasını kaybetmesine ve kardeşlerince dışlanmasına bağlanır.

1948 Arap-İsrail Savaşı

Ebu Nidal'in ailesinin Yahudi toplumuyla iyi ilişkileri bulunmaktaydı, hatta daha sonra İsrail'in ilk Cumhurbaşkanı olan Haim Weizmann'ı evinde sık sık ağırlamıştır. 1948 Arap-İsrail Savaşından az önce Yafa kuşatma altındadır. Hayat koşulları zorlaşır, ailenin gelir kaynağı olan narenciye işleri bozulur. Şehir merkezinde patlamalar olmakta ve Yafa'da yiyecek sıkıntıları yaşanmaktadır. Ailenin Yahudilerle olan iyi ilişkileri de aileye yardımcı olamayacak ve Yafa'yı terk edeceklerdir. Mecdel'e kaçan aile, burayı da işgal eden Yahudi militanları yüzünden buradan da ayrılmak zorunda kalır. Aile Mısır kontrolünde olan Gazze'deki el-Burç mülteci kampına sığınır. Aile burada 9 ay boyunca çadırda yaşayacak, Birleşmiş Milletler yardımlarına muhtaç şekilde geçen bu zaman Ebu Nidal'i çok etkileyecektir. Hizmetçilerin arasında lüks bir hayat sürerken bir anda yoksulluğa batmıştır. Ailenin ticaret alanındaki becerisi ve kaçarken yanlarına aldıkları ufak bir sermaye sayesinde yeniden ticaret işine başlarlar. Mülkleri olan narenciye bahçeleri 14 Mayıs 1948 tarihinde bağımsızlığını ilan eden İsrail topraklarında kalmıştır. Aile Batı Şeria'daki Nablus'a yerleşir ve Ebu Nidal'in gençlik yılları burada geçer. 1955 yılında liseden mezun olur. Kahire Üniversitesinde mühendislik eğitimi görmek için başvuruda bulunur ancak iki yıl sonra Nablus'a diplomasız döner. 18 yaşında Arap milliyetçisi Baas Partisine girecektir. Ancak Ürdün Kralı Hüseyin 1957 yılında partiyi kapattırır. Ebu Nidal Suudi Arabistan'a gider ve 1960 yılında Riyad'da boya ve elektrik işleri yapmak üzere bir dükkan açar. Bir başka iddiaya göre ise Aramco firmasında işçilik yapmıştır. Annesine çok bağlıdır ve her yıl Nablus'a giderek onu ziyaret eder. 1962 yılında, yine Yafa'dan kaçan bir ailenin kızı olan müstakbel eşi Hiyam el-Bitar ile tanışır. Çiftin Nidal isminde bir oğulları ve Bisan ile Naifa isimli kızları dünyaya gelecektir.