Dr. Muzaffer Hacıhasanoğlu (d. 1924, Çankırı - ö. 17 Ocak 1985, İstanbul), Türk öykü, roman, şiir ve deneme yazarıdır. Eserlerinde kasaba insanının bireysel sorunlarına ve aile ile toplum ilişkilerinin sağlıksız yanlarına odaklanmıştır.
İlkokulu Kalecik'te okuyan Hacıhasanoğlu, Ankara Gazi Lisesi'ni(1941), Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirmiştir (1948). Meslek yaşamında Anadolu'nun çeşitli il ve ilçelerinde sıtma savaş hekimliği ve Hükûmet Tabipliği yapmıştır (1948-53). 1953-57 arasında İşçi Sigortaları Ankara Hastanesi'nde iç hastalıkları dalında uzmanlık eğitimi almıştır. Sonrasında, Tosya Devlet Hastanesi'nde iç hastalıkları uzmanı ve Malatya Sosyal Sigortalar Hastanesi'nde uzman hekim olarak görev almıştır. 1973 yılında emekliye ayrılmıştır.
Klasik öykü anlayışına bağlı kalan yazar, romanlarında ve öykülerinde toplumsal sorunlara ağırlık vermiştir. 1943'te Büyük Doğu dergisinde Muzaffer Doluca imzasıyla şiirler yayımlayarak edebiyata başlamış, 1947'de Varlık dergisinde çıkan öyküleriyle tanınmıştır. Vatan, Cumhuriyet ve Milliyet gazetelerinde tefrika edilen Kasaba Kadınları, Evlerde Sevgi Yoktu, Tadsız Dünya, Emin Efendi adlı romanlarını kitap olarak yayımlamamıştır. Eller (1979) adlı yapıtıyla 1980 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü'nü kazanmıştır. Yayımlanmış tek romanı Trenler Yine Gidiyor adlı romanıdır (1982). Denemelerini Atatürk Bakıyor Bize adlı kitapta toplamış, Bir Tespih Tanesi (1951), Bu Dağın Ardı (1954) ve Dağ Başındaki Ölü (1983) gibi önemli eserler ortaya koymuştur.
Vefatından sonra 2001 yılında, Kültür Bakanlığı tarafından Öyküler adıyla Hacıhasanoğlu hikâyelerinden bir seçki yayımlamıştır. Kitabın sunuşunda, Hacıhasanoğlu'nun Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının unutulmaya yüz tutmuş değerli öykü yazarlarından biri olduğu vurgulanmış, yazarın gerçeklik anlayışı ve Türk insanına olan inancına dikkat çekilmiştir.


== Kaynakça ==