Aleksandr Alfredoviç Bek (Rusça: Александр Альфредович Бек 3 Ocak 1903, Saratov - 2 Kasım 1972), Sovyet gazeteci ve yazar.

Hayatı

Aleksandr Bek, 3 Ocak 1903 tarihinde Saratov'da doğdu. Babası askeri doktordu. Çocukluğu ve ilk gençliği Saratov'da geçti. 16 yaşında gönüllü olarak Kızıl Ordu'ya girdi ve iç savaşa katıldı. Doğu cephesinde çarpıştı ve yaralandı. Şans eseri birliğin gazetesinin redaktörünün dikkatini çekti ve kendisinden birkaç röportaj yapması istendi. Yazın hayatı böylece başlamış oldu.

Yazın hayatı

İlk çalışmaları Komsomolskaya Pravda ve İzvestiya gazetelerinde göründü. 1931'den itibaren Maksim Gorki'nin idaresi altındaki Fabrikaların ve Atölyelerin Tarihi adlı yayının (Rusça: История фабрик и заводов) Yazı İşleri'nde çalışmaya başladı. İlk öyküsü Kurako 1934'te yayınlandı.
II. Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın Sovyetler Birliği'ne saldırmasıyla birlikte Bek, askeri muhabir olarak savaşa katıldı. Viyazma'daki çarpışmalarda bulundu. Kızıl Ordu ile birlikte Berlin'e kadar gitti.
En ünlü yapıtı olan Moskova Önlerinde - Volokolamsk Şosesi Savaşları'nı 1943-1944 yılları arasında yazdı. Bu kitabın devamı niteliğindeki Birkaç Gün ve General Panfilov'un Yedekleri kitapları ise 1960 yılında yayınlandı.
Savaştan sonra Mançurya, Harbin ve Port Arthur'da bulundu. Ve buradaki izlenimlerini kaleme aldı. Ama yapıtlarındaki temel kişiler hep emeğin insanları oldu. Rus metal işçileri ile ilgili denemeler, kısa ve uzun öyküler yazdı. Bunların bir örneği N. Loyko ile birlikte yazdıkları Genç İnsanlar'dır.
Son kitabı Yüzyılımızda. Roman notları ölümünden sonra basıldı.