Bimen Şen doğum adıyla Bimen Derğazaryan (1873, Bursa - 26 Ağustos 1943, İstanbul), Türk bestekâr ve hanende.

Hayatı

Bimen Derğazaryan 1873 yılında Bursa'da Kaspar Derğazaryan adlı Ermeni bir papazın dördüncü oğlu olarak doğdu. Müzik aletleri çalan bir ailede büyüdü. Bursa Surp Asdvadzadzin Ermeni Kilisesi'nde sesiyle dikkat çekti ve kilisede ilahiler okumaya başladı. Bursa'da kendisini dinleyen Hacı Arif Bey'in teşvikiyle 14 yaşında İstanbul'a gitti. Hagopos Kıllıyan ve Lemi Atlı'dan dersler aldı.
Sesi ve üslûbu, kendisini dinleyen Mustafa Kemal Atatürk'ün iltifatına mazhar olunca, sık sık Ankara'ya ve Dolmabahçe Sarayı'na davet edildi ve musiki meclislerine iştirak etti. Kürdilihicazkâr makamındaki "Yüzüm şen, Hâtıram Şen" sözleriyle başlayan şarkısının halk tarafından çok beğenilmesi üzerine Şen soyadını aldı. Çok sayıda plağı bulunan Bimen Şen, 26 Ağustos 1943 tarihinde İstanbul'da 70 yaşında öldü. Cenazesi Şişli Ermeni Mezarlığı'na defnedildi.

Bestelerinden bazıları

Kürdilihicâzkâr:
Yüzüm şen, hâtıram şen, meclisim şen, mevkîim gülşen
Dilim şen, hemrevim şen, hem serim şen, hem demim ruşen
Nasıl şen olmasın gönlüm bu bezm-i ıyş-ı işrette
İçen şen, söyleyen şen, dinleyen şen, yâr-u ağyar şen.
Hüzzam:

Bilirim daha sen pek küçüceksin
Dil-hûn olurum yad-ı cemâlinle senin ben
Endamının hayalini gözlerimden silemem
Haleli gözlerin hayale döndü
Hicaz:

Acaba şen misin, kederin var mı?
Firkatin aldı bütün neşve-ü tab'ım bu gece
Yıllar ne çabuk geçti o günler arasından
Segah:

Dilde sevda sinede dağ-ı firak
Sun da içsin yar elinden
Bensiz ey gül gülşeni âlemde mey nûş eyleme
Hüseyni:

İçtim suyunu şu coşkun derenin
Durmadan aylar geçer yıllar geçer, gelmez sesin
Dün yine günümüz geçti beraber
Sultaniyegah:

Al sazını sen sevdiceğim şen hevesinle