Karl Rahner (Freiburg im Breisgau, 5 Mart 1904 – Innsbruck, 30 Mart 1984), Alman bir Cizvit rahip olup, Henri de Lubac, Hans Urs van Balthasar ve Yves Congar ile Katolik Kilisesi’nin 20. yüzyıldaki en etkili teologlarından birisi olarak kabul edilmektedir.

Cizvit Rahner

Karl Rahner 20 Nisan 1922’de Cizvit tarikatına katıldı. On yıl sonra 26 Haziran 1932’de rahip olarak takdis edildi. 1934-36 yılları arasında Friborg Üniversitesi'nde Martin Heidegger'in “Tanrı’nın kişi olarak varlığının anlaşılması ve kendisini açıklaması” üzerine verdiği felsefe seminerlerine katıldı. 1937 yılında Thomas Aquinas hakkındaki tezlerini üniversiteye sunduğunda artık teoloji eğitimi verebilecek kapasiteye de ulaşmış oluyordu. İkinci Dünya Savaşı sırasında Avusturya’ya hareket etti ve ruhani görevlerine orada devam etti.
1948’den 1964 yılına kadar Avusturya Innsbruck’ta bulunan teoloji fakültesinde dogmatik teoloji üzerine eğitim verdi. Öğrencileri arasında 1970 ve 80’li yılların önemli Katolik teologlarından birisi olarak kabul edilen Johann Baptist Metz de bulunmaktaydı.

Rahner ve İkinci Vatikan Konsili

Kasım 1962’de Papa 23. Aziz Yuhanna, Rahner’i İkinci Vatikan Konsili için peritus (uzman danışman) olarak tayin etti. Rahner’in etkisi İkinci Vatikan Konsili boyunca fark edilmiş, bunun üzerine de hızlı bir biçimde Kilise doktrinlerinin dogmatik yorumu olan “Lumen Gentium” (İnsanlığın Işığı) üzerine çalışan yedi teologtan birisi olarak seçildi.
Konseyin diğer dini geleneklere karşı duyarlılık göstermesi, Kilise'nin yenilenme sürecini başlatması, Tanrı'nın evrensel kurtuluş planı, ekümenik hareketin desteklenmesi ve adımlar atılması isteği, Karl Rahner etkisine bağlanabilir.