James Bryant Conant (26 Mart 1893-11 Şubat 1978), Amerikalı bir kimyager, Harvard Üniversitesi'nin dönüştürücü bir Başkanı ve Batı Almanya'daki ilk ABD Büyükelçisiydi. Conant, 1916'da Harvard'dan Kimya alanında doktora derecesi aldı. Birinci Dünya Savaşı sırasında ABD Ordusu'nda, özellikle Lewisite olmak üzere zehirli gazların geliştirilmesi üzerinde çalıştı. 1919'da Harvard'da yardımcı doçent ve 1929'da Sheldon Emery Organik Kimya Profesörü oldu. Doğal ürünlerin, özellikle klorofilin fiziksel yapılarını araştırdı ve kimyasal denge ile kimyasal süreçlerin reaksiyon hızı arasındaki bazen karmaşık ilişkiyi keşfeden ilk kişilerden biriydi. oksihemoglobin biyokimyası üzerine çalıştı ve metemoglobinemi hastalığına dair fikir verdi, klorofilin yapısını açıklamaya yardımcı oldu ve modern asit-baz kimyası teorilerinin altında yatan önemli anlayışlara katkıda bulundu.
1933'te Conant, sınıf sıralaması ve Latince dersleri için gereklilik de dâhil olmak üzere bir dizi gelenekten vazgeçmeyi içeren reformist bir gündemle Harvard Üniversitesi'nin Rektörü oldu. Atletik bursları kaldırdı ve terfi etmeyen akademisyenlerin işine son verildiği bir "yukarı ya da dışarı" politikası uyguladı. Eşitlikçi eğitim vizyonu, çeşitlendirilmiş bir öğrenci topluluğu gerektirdi ve Scholastic Aptitude Test (SAT) ve karma eğitim sınıflarının benimsenmesini teşvik etti. Başkanlığı sırasında kadınlar ilk kez Harvard Tıp Fakültesi ve Harvard Hukuk Fakültesi'ne kabul edildi.
Conant, 1940'ta Ulusal Savunma Araştırma Komitesi'ne (NDRC) atandı ve 1941'de başkanı oldu. Bu kapasitede, sentetik kauçuğun geliştirilmesi ve ilk atom bombalarını geliştiren Manhattan Projesi dâhil olmak üzere hayati savaş zamanı araştırma projelerini denetledi. 16 Temmuz 1945'te, bir atom bombasının ilk patlaması olan Trinity nükleer testi için Alamogordo Bombing ve Gunnery Range'de bulunan saygın isimler arasındaydı ve Başkan Harry S. Truman'a Japonya'da atom bombası kullanmasını tavsiye eden Geçici Komite'nin bir parçasıydı. Savaştan sonra, gelişen savunma araştırmalarını koordine etmek için kurulan Ortak Araştırma ve Geliştirme Kurulunda (JRDC) ve Atom Enerjisi Komisyonu'nun (AEC) etkili Genel Danışma Komitesi'nde (GAC) görev yaptı; ikinci sıfatıyla, başkana "hidrojen bombası" için bir geliştirme programı başlatmamasını tavsiye etti.
Harvard'daki sonraki yıllarında Conant, bilim tarihi ve felsefesi üzerine lisans dersleri verdi ve meslekten olmayan kişilere bilimsel yöntemi açıklayan kitaplar yazdı. 1953'te Harvard Başkanı olarak emekli oldu ve İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Alman egemenliğinin yeniden kurulmasını denetleyerek Amerika Birleşik Devletleri Almanya Yüksek Komiseri oldu ve ardından 1957'ye kadar Batı Almanya Büyükelçisi oldu. Amerika'ya döndüğünde, The American High School Today (1959), Slums and Suburbs (1961) ve The Education of American Teachers (1963) gibi çalışmalarda eğitim sistemini eleştirdi. 1965-1969 yılları arasında, kalp rahatsızlığı çeken Conant, otobiyografisi My Multiple Lives (1970) üzerinde çalıştı. Giderek güçsüzleşti, 1977'de bir dizi felç geçirdi ve ertesi yıl bir huzurevinde öldü.

Erken dönem

James Bryant Conant, 26 Mart 1893'te Dorchester, Massachusetts'te, bir fotoğrafçı olan James Scott Conant ile eşi Jennett Orr née Bryant'ın üçüncü çocuğu ve tek oğlu olarak dünyaya geldi. Conant, 1904'te West Roxbury'deki Roxbury Latin Okulu'nun rekabetçi giriş sınavını geçen 35 çocuktan biriydi. 1910'da sınıfının birincisi olarak mezun oldu. O yılın Eylül ayında fen bilgisi öğretmeni Newton H. Black tarafından cesaretlendirilerek Harvard Koleji'ne girdi ve burada Theodore W. Richards'ın altında fiziksel kimya ve Elmer P. Kohler'ın yanında organik kimya okudu. Ayrıca The Harvard Crimson'ın editörüydü. Signet Society ve Delta Upsilon'a katıldı ve 1912'de Alpha Chi Sigma'nın Omicron bölümünün kardeşi olarak başlatıldı. Phi Beta Kappa'yı Haziran 1913'te Bachelor of Arts ile bitirdi. Daha sonra, alışılmadık bir çift tez olan doktorası üzerinde çalışmaya başladı. Richards tarafından yönetilen ilk bölüm "Sıvı Sodyum Amalgamların Elektrokimyasal Davranışı" ile ilgiliydi; Kohler tarafından denetlenen ikincisi, "Belirli Siklopropan Türevlerinin İncelenmesi" idi. Harvard, 1916'da Conant'a Felsefe Doktoru derecesini verdi.
1915'te Conant, LPC Laboratuvarlarını oluşturmak için diğer iki Harvard kimya mezunu, Stanley Pennock ve Chauncey Loomis ile bir iş ortaklığına girdi. New York, Queens'de tek katlı bir binada, I.Dünya Savaşı nedeniyle Almanya'dan ithalatın kesintiye uğraması nedeniyle yüksek fiyatlarla satılan benzoik asit gibi ilaç endüstrisi tarafından kullanılan kimyasalları ürettikleri bir fabrika açtılar. 1916'da, organik kimyager Roger Adams'ın ayrılması, Harvard'da Conant'a teklif edilen bir boşluk yarattı. Akademik bir kariyere talip olduğu için Conant teklifi kabul etti ve Harvard'a döndü. 27 Kasım 1916'da bir patlama Pennock ve diğer iki kişiyi öldürdü ve tesisi tamamen yok etti. Buna katkıda bulunan bir neden, Conant'ın hatalı test prosedürleriydi.
Amerika Birleşik Devletleri'nin Almanya'ya savaş ilan etmesinin ardından, Conant, 22 Eylül 1917'de ABD Ordusu Sağlık Birlikleri'nde ikinci teğmen olarak görevlendirildi. Zehirli gazların geliştirilmesinde çalıştığı Camp American Üniversitesi'ne gitti. Başlangıçta, çalışmaları hardal gazı üzerine yoğunlaştı, ancak Mayıs 1918'de Conant, levizitin gelişimi ile ilgili bir birimin sorumluluğunu üstlendi. 20 Temmuz 1918'de binbaşılığa terfi etti. Bir pilot tesis inşa edildi ve ardından Cleveland'da tam ölçekli bir üretim tesisi kuruldu, ancak lewisite savaşta kullanılamadan savaş sona erdi.
Conant, 1919'da Harvard'da yardımcı doçent olarak atandı. Ertesi yıl, Richards'ın kızı Grace (Patty) Thayer Richards ile nişanlandı. 17 Nisan 1920'de Harvard'daki Appleton Şapeli'nde evlendiler ve Mayıs 1923'te James Richards Conant ve Temmuz 1928'de Theodore Richards Conant adında iki oğulları oldu.

Kimya profesörü

Conant, 1924'te doçent oldu. 1925'te, sekiz ay boyunca kimyasal araştırmaların kalbi olan Almanya'yı ziyaret etti. Oradaki büyük üniversiteleri ve laboratuvarları gezdi ve Theodor Curtius, Kazimierz Fajans, Hans Fischer, Arthur Hantzsch, Hans Meerwein, Jakob Meisenheimer, Hermann Staudinger, Adolf Windaus ve Karl Ziegler gibi önde gelen kimyacılarla tanıştı. Conant Amerika Birleşik Devletleri'ne döndükten sonra, Arthur Amos Noyes ona Caltech'e taşınması için çekici bir teklifte bulundu. Harvard Başkanı Abbott Lawrence Lowell, bir karşı teklifte bulundu: 1 Eylül 1927'de yürürlüğe giren, 7.000 $ maaş (2020 itibarıyla yaklaşık 103.029 $ 'a eşdeğer) ve araştırma için yıllık 9.000 $ hibe ile profesöre derhal terfi. Conant kabul etti ve Harvard'da kaldı. 1929'da Sheldon Emery Organik Kimya Profesörü ve ardından 1931'de Kimya Bölümü Başkanı oldu.
1928 ile 1933 arasında Conant 55 makale yayınladı. Çifte tezi gibi araştırmalarının çoğu, doğal ürün kimyasını fiziksel organik kimyayla birleştirdi. Kimyasal dengede reaksiyon hızlarını araştırmasına dayanarak, Conant bu sistemlerin kinetiğinin bazen basit ve basit, ancak diğer durumlarda oldukça karmaşık olduğunu ilk fark edenlerden biriydi. Conant, haloalkan yapısının inorganik iyodür tuzları ile ikame oranı üzerindeki etkisini inceledi ve bu, önceki çalışmalarla birlikte, şu anda Conant-Finkelstein reaksiyonu veya daha yaygın olarak Finkelstein reaksiyonu olarak bilinen şeye yol açtı. Bu reaksiyonun yeni bir uygulaması, normal PVC'den iyotlu bir polivinil klorürün hazırlanmasını içeriyordu. Conant'ın hidrojenasyon kinetiği üzerine çalışması ve George Kistiakowsky'nin bu reaksiyonların entalpi değişiklikleri üzerine yaptığı çalışmanın bir kombinasyonu, hiperkonjugasyon teorisinin daha sonraki gelişimini destekledi.
Conant'ın araştırmaları, asitlerin ve bazların doğasının daha kapsamlı bir şekilde anlaşılmasına yardımcı oldu. Sudaki mineral asit solüsyonlarından kat kat daha güçlü olan bazı asitlerin özelliklerini araştırdı. Conant onlara "süper asitler" adını verdi ve Hammett asitlik fonksiyonunun gelişimi için temel attı. Bu araştırmalar, çözücü olarak asetik asit kullandı ve sodyum asetatın bu koşullar altında bir baz olarak davrandığını gösterdi. Bu gözlem, Brønsted – Lowry asit-baz teorisi (1923'te yayınlanmıştır) ile uyumludur, ancak daha eski Arrhenius teorisi yaklaşımları altında açıklanamaz. Daha sonra George Wheland ile yapılan ve William Kirk McEwen tarafından genişletilen çalışma, hidrokarbonların özelliklerine asetofenon, fenilasetilen, floren ve difenilmetan dahil çok zayıf asitler olarak baktı. Conant, Brønsted, Lowry, Lewis ve Hammett ile birlikte modern asit ve baz anlayışının geliştiricisi olarak düşünülebilir.
1929 ile 1933'te kimyasal araştırmalardan emekli olması arasında Conant, Science, Nature ve Journal of the American Chemical Society'de klorofil ve yapısı hakkında makaleler yayınladı. Tüm yapı onu atlatsa da, çalışmaları Nobel ödüllü Hans Fischer'in 1939'da yapının nihai kararını destekledi ve katkıda bulundu. Conant'ın klorofil ile ilgili çalışması, 2 Mayıs 1941'de Royal Society'nin yabancı bir Üyesi olarak kabul edildiğinde tanındı. Ayrıca sentetik kauçuk hazırlamak için izoprenin polimerizasyonunu anlatan üç makale yayınladı.
Başka bir araştırma hattı, hemoglobin-oksihemoglobin sisteminin biyokimyasını içeriyordu. Conant, ünlü Alman kimyager ve Nobel ödüllü Fritz Haber'in izinden giderek elektrokimyasal oksidasyon ve indirgeme ile ilgili bir dizi deney yaptı. Methemoglobindeki demir merkezinin, normal hemoglobinde bulunan demir (FeII) merkezden farklı olarak bir demir (FeIII) merkezi olduğunu ve oksidasyon durumundaki bu farklılığın, doku hipoksisine neden olan tıbbi bir durum olan methemoglobineminin nedeni olduğunu belirledi.
Conant, eski fen bilgisi öğretmeni Black ile birlikte, 1929'da gözden geçirilmiş bir baskı ile 1920'de yayınlanan Pratik Kimya başlıklı bir kimya ders kitabı yazdı. Bu, 1937'de, 1946'da revize edilmiş bir baskıya sahip olan Yeni Pratik Kimya ile değiştirildi. Metin popüler oldu; 75 üniversite tarafından kabul edildi ve Conant, telif ücreti olarak binlerce dolar aldı. Kimyadaki başarılarından dolayı, 1932'de American Chemical Society'nin Nichols Madalyası, 1932'de Columbia Üniversitesi'nin Chandler Madalyası ve 1944'te American Chemical Society'nin en yüksek onuru Priestley Madalyası ile ödüllendirildi. Ayrıca 1955'te toplumun kamu hizmeti için Charles Lathrop Parsons Ödülü'nü aldı. 1924'te Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne ve 1929'da Ulusal Bilimler Akademisi'ne üye seçildi. Conant'ın önemli öğrencileri arasında Paul Doughty Bartlett, George Wheland ve Frank Westheimer sayılabilir. 1932'de Alman Bilimler Akademisi Leopoldina üyeliğiyle de onurlandırıldı.
Birkaç ay süren lobicilik ve tartışmalardan sonra, Harvard'ın yönetici organı Harvard Corporation, 8 Mayıs 1933'te Conant'ı bir sonraki Harvard Başkanı olarak seçtiğini duyurdu. Harvard'ın önde gelen felsefe profesörü Alfred North Whitehead, "Şirket Başkanlığa bir kimyager seçmemeliydi" diyerek karara karşı çıktı. "Ancak," Şirket üyesi Grenville Clark ona "Eliot bir kimyacıydı ve bizim de en iyi başkanımızdı" diye hatırlattı. "Biliyorum," diye yanıtladı Whitehead "ama Eliot kötü bir kimyacıydı." Clark, Conant'ın seçilmesinden çok sorumluydu.