Théophile-Jules Pelouze (Jules Pelouze olarak da bilinir; d. 26 Şubat 1807, Valognes - ö. 31 Mayıs 1867, Paris), Fransız kimyager. Fransa Bilimler Akademisi üyeliği yaptı. Légion d'honneur nişanı sahibidir.

Hayatı

Valognes'de doğdu ve Paris'te öldü.
Babası Edmond Pelouze, bir endüstri kimyageriydi ve birçok teknik el kitabının yazarıydı. Oğlu, La Fère'deki bir eczanede bir süre çalıştıktan sonra, 1827'den 1829'a kadar Paris'te Gay-Lussac ve Jean Louis Lassaigne'nin laboratuvar asistanlığını yaptı. 1830'da Lille'de kimya doçenti olarak atandı, ancak ertesi yıl Paris'e dönerek École Polytechnique'de repetiteur ve ardından profesör oldu. Ayrıca Collège de France'da kimya kürsüsünü yürüttü ve 1833'te darphanede denetçi, 1848'de ise Commission des Monnaies'in başkanı oldu.
II. Napolyon tarafından yapılan 1851'deki darbe sonrasında görevlerinden istifa etti, ancak 1846'da kurduğu deneysel laboratuvar okulunu yönetmeye devam etti. Orada patlayıcı madde olan pamuk barutu ve diğer nitrosülfatlarla çalıştı. Pelouze, piroksilin materyalini keşfetti (1838). Öğrencisi Ascanio Sobrero, nitrogliserinin (1847) keşfedicisiydi ve bir başka öğrencisi olan Alfred Nobel, bu keşfi dinamit dahil ticari patlayıcılar şeklinde büyük başarılara ulaştıracaktı. Her iki öğrenci için de önemli bir ilham kaynağıydı.
Pelouze, olağanüstü öneme sahip bir keşif yapmamış olsa da, yoğun bir araştırmacıydı; çalışmaları arasında salisin, pancar şekeri, çeşitli organik asitler (gallik, malik, tartarik, bütirik, laktik vb.), oenantik eter (Liebig ile birlikte), nitrosülfatlar, pamuk barutu ve camın bileşimi ve üretimi üzerine araştırmalar yer alıyordu.
Ayrıca çeşitli elementlerin atom ağırlıklarını belirledi ve Edmond Frémy ile birlikte Traité de chimie générale (1847–1850), Abrégé de chimie (1848) ve Notions générales de chimie (1853) adlı eserleri yayımladı.
Oğlu Eugène-Philippe Pelouze, 1857'de zengin bir mirasçı olan Marguerite Wilson ile evlendi. Çift, 1864'te Château de Chenonceau'yu satın aldı. Marguerite, parası bitip satmak zorunda kaldığı 1888 yılına kadar orada yaşamaya devam etti.
Adı, Eyfel Kulesi'ne kazınmış 72 isimden biridir.