Engelbert Humperdinck (1 Eylül 1854, Sieburg, Almanya - 27 Eylül 1921, Neustrelitz, Mecklenburg-Strelitz), Alman besteci, müzik öğretmeni ve orkestra şefidir. Geç romantik akımına dahildir.

Yaşamı

Engelbert Humperdinck 1854'te Sieburg'da doğmuştur. Annesi bir koro direktörünün kızı, babası bir öğretmendi. Pederborn'da lise öğrenimini bitirdikten sonra 1872'de "Köln Müzik Yüksek Okulu"'nda müzik eğitimine devam etmiştir. Kısa bir müddet için Köln'deki tiyatroda Müzik Direktörü olarak çalışmıştır.
Humperdinck ilk kompozisyonunu piyano derslerini almaktayken 7 yaşında hazırlamıştır. Sahne için ilk müzik eserleri 13 yaşında iken hazırladığı iki "singspiel" eseridir. Humperdinck'in ailesi onun müzik kariyerine girme planlarından hoşlanmamaktaydılar ve onu mimarlık kariyerine girmeye teşvik etmekteydiler. Buna rağmen Humperdinck 1872'de Köln Konservatuvarında müzik dersleri almaya başladı. 1876'da bir burs kazanarak müzik eğitimine Münih Konservatuvarında devam etti. 1876'da Frankfurt şehrinin verdiği "Mozart Ödülü"nü kazandı. 1879'da Berlin'de merkezi olan "Mendelssohn Vakıfı (Stiftung)" tarafından yeni verilmeye başlayan Mendelssohn Ödülünü ve aynı yıl "Mayerbeer Ödülü"'nü de aldı.
İtalya'ya gitti ve Napoli'de iken Richard Wagner ile tanıştı. Wagner onu Bayreuth Festival Tiyatrosu'nda birlikte çalışmaya davet etti. 1880 ve 1881'de Humperdinck orada Parsifal operasının yapımlanması için Wagner'e asistanlık yaptı. Aynı zamanda Wagner'in oğlu "Siegfried Wagner"'e müzik dersleri verdi.
1884'te Köln Konservatuvarı'nda profesörlük görevine atandı. Bu arada şair Heinrich Heine'nin "Die Wallfahrt nach Kevlaar" adlı şiiri üzerine hazırladığı bir balad kompozisyonu tarihi "Gürzenich" balo salonunda verilen bir konserde icra edildi.
Sonra diğer bir müzik ödülü kazandı ve İtalya, Fransa ve İspanya'da seyahat yaptı. 1885'te başlayarak iki yıl Barselona'da "Liceu Grand Tiyatrosu Konservatuvarı (Conservatori Süperior de Músıca del Liceu)"da profesörlük yaptı. 1887'de Köln'e geri döndü.
1888'den itibaren Mainz'da bulunan "B.Schott's Sohne" müzik yayımevi için editörlük görevine de başladı. 1890'da Frankfurt'taki Yüksek Konservatuvara profesör olarak atandı ve aynı zamanda "Julius Stockhausen'un San Okulu"nda dersler verdi. Bu dönemde itibarlı bir Almanca gazete olan "Frankfurter Zeitung" için müzik kritiği olarak makaleler yazmaya başladı. Aynı dönemde hazırlamış olduğu koro için birkaç kompoziyon ve orkestra için Humoreske eseri Almanya'nın her yanında başarı kazandı.
1879'da Boppard'a yerleşti ve orada 1901 Berlin'e geçti. Berlin'de "Sternschen Konseratiuvarı (Stern'schen Konservatorium)" da profesör olarak çalışmakla birlikte 1900-1920 arasında Berlin "Güzel Sanatlar Akademisi ( Akademie der Kunste])"nde ileri kompozisyon dersleri verdi. Bu dönemde "İmparatorun Lider şarkıları (Kaiserliederbuch)" adlı popüler şarkıları besteledi ve bunları 1906'da "Erkek Korosu için Popüler Şarkılar (Volksliederbuch für Männerchor)" adıyla bastırdı. 1909'da resimli bir kitap olarak bestelediği çocuk şarkılarını Sang und Klang furs Kinderherz, eine Sammlung der schönsten Kinderlieder adı ile bastırdı.
5 Ocak 1912'de Humperdinck bir ciddi enfraktüs geçirdi ve ölümden kurtulmakla beraber sol eline sürekli bir inme indi. Buna rağmen müzik bestelemeye devam etti ve hazırlamakta olduğu Gaudemaus adlı operayı oğlu Wolfram'ın yardımı ile 1918'de bitirmeyi başardı.
1921'de oğlu Wolfram'ın yeni olarak "Neustrelitz"'de tiyatro direktörü olarak yapımladığı Carl Maria von Weber'in "Der Freischutz" adlı operasının temsilini seyir için gitti. Bu eser temsil edilmekte iken bir kalp krizi geçirdi ve ertesi gün 27 Eylül 1921'de geçirdiği yeni bir kalp krizi sonucu hayat gözlerini yumdu.
Engelbert Humperdinck'in mezarı Berlin yakınlarında olan Sudwestkirchhof Stahnsdorf mezarlığındadır.

Tiyatro oyunları için müzik

Die Frösche (Aristophanes) (1879-1881), EHWV 61
Der Richter von Zalamea (Calderon) (1883), EHWV 82
Der Kaufmann von Venedig (William Shakespeare) (1905), EHWV 133
Das Wintermärchen (William Shakespeare) (1906), EHWV 135
Der Sturm (William Shakespeare) (1906), EHWV 138
Was ihr wollt (William Shakespeare) (1907), EHWV 140
Lysistrata (Aristophanes) (1908), EHWV 141
Der Blaue Vogel (Maurice Maeterlinck) (1910), EHWV 150