VII. Pius, asıl adı Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramont (14 Ağustos 1742, Cesena, Papalık Devleti - 20 Ağustos 1823, Roma), 14 Mart 1800'den 1823'teki ölümüne dek papalık yapmış din adamı.
1782 yılında Tivoli episkoposu olmuş, 1785 yılında İmola episkoposu olmuştur. İmola episkoposu olduğu sene kardinalliğe atanmıştır. 1799 yılında Papa VI. Pius'un ölümünden itibaren başlayan ve yaklaşık olarak altı ay süren sede vacante döneminden sonra papa olarak seçilmiş ve VII. Pius ismini almıştır.

Hayatı

1808'de Napolyon tarafından yakalandı ve Paris yakınlarındaki Fontainebleau'ya sürgüne gönderildi. 1814'te Roma'ya döndü. 31 Temmuz 1814'te, İsa Cemiyeti'ni evrensel olarak yeniden kuran papalık fermanı Sollicitudo omnium ecclesiarum'u imzaladı.