Clelia Maria Giuseppa (Giuseppina) Strepponi (Lodi, 8 Eylül 1815 - Villanova sull'Arda, 14 Kasım 1897) 19. yüzyıl İtalyan operasıydı. Soprano büyük şöhrete sahip ve besteci Giuseppe Verdi'nin ikinci eşi.
Çoğunlukla Verdi'nin ilk başarılarına katkıda bulunduğuna inanılır; 1842 yılında Nabucco'nun dünya prömiyerinde Abigaille rolü de dahil olmak üzere, ilk operalarının bir dizisinde rol aldı. Bel canto repertuarında yer aldı ve kariyerinin çoğunu Vincenzo Bellini, Gaetano Donizetti ve Gioachino Rossini'nin operalarındaki rollerini canlandırarak geçirdi ve sıklıkla sahneyi tenor ile paylaştı. Napoleone Moriani ve Bariton, Giorgio Ronconi Donizetti, Adelia operasının başrolünü özellikle Strepponi için yazdı. Onun "berrak, etkileyici, pürüzsüz bir sese, görünüşte aksiyona, hoş bir figüre sahip olduğu ve doğanın liberal bağışlarına mükemmel bir teknik kattığı" olarak tanımlandı; onun "derin iç hissi" de övgüyle karşılandı.
Hem kişisel hem de profesyonel hayatı, aşırı çalışma, bilinen en az üç hamilelik ve 1846 yılında şarkı öğretmeni olmak için Paris'e taşındığında 31 yaşında sahneden emekli olmasına neden olan sesindeki bozulma nedeniyle karmaşıktı. Verdi'nin 1839 yılındaki ilk operası Oberto'dan itibaren profesyonel bir ilişkisi olduğu bilinse de, 1847 yılında Paris'te birlikte yaşamaya başlayınca çift oldular. Daha sonra 1849 yılında Busseto'ya taşındı, 1859 yılında evlendi ve hayatının sonuna kadar birlikte kaldı.

Erken dönem

8 Eylül 1815 tarihinde İtalya'nın Lombard bölgesindeki Lodi şehrinde doğdu. Monza Katedrali'nde orgcu ve orta derecede başarılı bir opera bestecisi olan Rosa Cornalba ve Feliciano Strepponi'nin (1797-1832) en büyük çocuğuydu; eserleri Milano, Torino ve Trieste'deki tiyatrolarda sahnelendi. İlk müzik derslerini, esas olarak ona piyano çalmayı öğretmeye odaklanan babasından aldı, ancak 1830'da, 15 yaşının biraz üzerinde olmasına rağmen Milano Konservatuvarı'na kaydoldu. Babasının 1832'de 35 yaşında beyin iltihabından ölmesinin ardından, Konservatuvar'da ücretsiz öğrenci olarak şan ve piyano çalışmalarına devam edebildi ve burada 1834'teki son yılında bel canto dalında birincilik ödülünü kazandı.

1830'lar

Strepponi profesyonel operasına ilk çıkışını Aralık 1834'te Teatro Orfeo'da Luigi Ricci'nin Chiara di Rosembergh eserinde Adria rolüyle yaptı. İlk büyük başarısını bir sonraki baharda Trieste'deki Teatro Grande'de, Rossini'nin Matilde di Shabran' adlı eserinde başrolü söyleyerek elde etti.
Bu başarı, kısa sürede İtalya'daki büyük opera binalarında çok sayıda etkileşime yol açtı ve Giuseppina kısa sürede ailesinin geçimini sağlayan en büyük kişi haline geldi. 1835 yazında, Bellini'nin Norma eserinde Adalgisa'yı ve Bellini'nin La sonnambula' eserinde Amina'yı söylemek için Theater am Kärntnertor'da Avusturya'ya gitti. Viyana'da izleyiciler ve eleştirmenler tarafından büyük övgüler aldı. Oldukça yetenekli olmasına rağmen 1835'ten sonra İtalya dışında hiç şarkı söylemedi.
Strepponi, 1830'ların sonlarında opera sanatçıları arasında ünlü oldu ve İtalya'daki performanslarda fanatik bir coşku uyandırdı. 1836'da Rossini'nin La gazza ladra şarkısında Ninetta'nın, Bellini'nin I puritani şarkısında Elvira'nın rollerini seslendirdi. ve Rossini'nin Venedik'teki Teatro La Fenice'deki La Cenerentola filminde başrol oynadı.

1837 Baharında, o zamanlar "empresaryoların kralı" olarak bilinen , sonraki yıllarda kendisi için önemli anlaşmalar sağlayabilecek olan Floransalı Alessandro Lanari ile sözleşme imzaladı. Ancak çok kısa bir süre sonra kendini hamile buldu ve Lanari'yle birlikte olduğu süre boyunca üç hamileliği atlatmak zorunda kaldı.
Aynı yıl Teatro Comunale di Bologna'da Elvira rolünü yeniden canlandırdı ve Donizetti'nin Marino Faliero'sunda Elena rollerini ve Donizetti'nin Lucia di Lammermoor'unda başrolü canlandırdı. 1838'de Livorno'daki Imperial Regio Teatro degli Avvalorati'de Donizetti'nin Maria di Rudenz'inde, Bellini'nin Beatrice di Tenda'sında ve Carlo Coccia'nın Caterina di Guisa'sında başrolleri seslendirdi. Giuseppe Verdi'nin ilk operası Oberto'nun ilk prodüksiyonunda eserin ilk performansında uygunsuz bulunan Antonietta Marini-Rainieri'nin yerine Leonora rolüyle La Scala'daki ilk çıkışını 1839'da yaptı. Strepponi'nin performansı, bu prodüksiyonun en güçlü yönlerinden biri ve eserin iyi karşılanmasının ana nedenlerinden biri olarak kabul edildi.
1830'ların sonlarında Strepponi'nin diğer önemli rolleri arasında Saverio Mercadante'nin Il giuramento'sunda Elaisa, Donizetti'nin L'elisir d'amore'unda Adina ve Luigi Ricci'nin Un'avventura di Scaramuccia'sında Sandrina yer alır. Bununla birlikte, birkaç yıldır aralıksız devam eden performans kayıtları, bunun daha sonraki yıllarda sesinin kalitesine ne gibi etkileri olabileceği konusunda spekülasyonlara yol açtı.