Fransa Kraliçesi Isabelle (y. 1295 - 22 Ağustos 1358), lakabıyla Fransa'nın Dişi Kurdu, Kral II. Edward'ın eşi olarak İngiltere Kraliçesi ve 1327'den 1330'a kadar İngiltere'nin fiili naibiydi. Fransa Kralı IV. Philippe ile Navarra Kraliçesi I. Jeanne'nin hayatta kalan en küçük çocuğu ve tek kızıydı. Kocasını devirerek yıllar boyunca oyunlarda ve edebiyatta "femme fatale" figürü haline geldi, genellikle güzel ama zalim ve manipülatif bir figür olarak tasvir edildi.
Isabelle, İngiltere'ye 12 yaşındayken, kral ile güçlü baronluk hizipleri arasındaki çatışmaların arttığı bir dönemde geldi. Yeni kocası, gözdesi Piers Gaveston'a sağladığı himayeyle ün salmıştı, ancak kraliçe bu ilk yıllarda Edward'ı destekledi, Piers ile bir çalışma ilişkisi kurdu ve Fransız monarşisiyle olan ilişkisini kendi otoritesini ve gücünü güçlendirmek için kullandı. Ancak Gaveston'un 1312'de baronların elinde ölmesinden sonra Edward yeni bir favori olan Genç Hugh Despenser'a yöneldi ve baronlardan intikam almaya çalıştı, bu da Despenser Savaşı ve İngiltere'de bir iç baskı dönemiyle sonuçlandı. Isabelle, Hugh Despenser'a tahammül edemiyordu ve 1325'e gelindiğinde Edward'la olan evliliği kırılma noktasına geldi.
Diplomatik bir görevle Fransa'ya giden Isabelle, muhtemelen Roger Mortimer ile bir ilişki yaşamaya başladı ve ikisi bu noktada Edward'ı tahttan indirmek ve Despenser ailesini devirmek için anlaştılar. Kraliçe, 1326'da küçük bir paralı asker ordusuyla İngiltere'ye döndü ve İngiltere'de hızla ilerledi. Kralın askerleri, kralı desteklemedi ve Kraliçe Isabelle, Edward'ı tahttan indirerek küçük oğlu III. Edward adına naip oldu. Bazıları Isabelle'nin daha sonra II. Edward'ın öldürülmesini ayarladığına inanmaktadır. Isabelle ve Mortimer'in rejimi, kısmen Kraliçe'nin savurgan harcamaları nedeniyle, ama aynı zamanda Kraliçe'nin İskoçya ile savaş gibi uzun süredir devam eden sorunları başarıyla ama popüler olmayan bir şekilde çözmesi nedeniyle çökmeye başladı.
1330 yılında, 18 yaşındayken, Isabelle'nin oğlu III. Edward, otoritesini zorla kabul ettirdi. Mortimer idam edildi, Isabella'nın naipliği sona erdi ve hapse atıldı, ancak kısa süre sonra serbest bırakıldı. Kalan yıllarını zengin bir saray mensubu olarak geçirdi ve ailesiyle, özellikle de kızı İskoç Kraliçesi Joan ve torunu Galler Prensi Edward ile yeniden yakınlaştı.

İlk yılları ve evliliği

Isabelle, bilinmeyen bir tarihte Paris'te doğdu - tarihçilere ve evliliğinin nihai tarihine dayanarak, muhtemelen Nisan 1295 ile Ocak 1296 arasında doğdu. Wigmore Yıllıkları'nda 1292 doğumlu olarak tanımlanır ve Piers Langtoft da aynı fikirde olup 1299'da 7 yaşında olduğunu iddia eder. Fransız tarihçi Guillaume de Nangis ve İngiliz tarihçi Thomas Walsingham ise İsabelle'nin Ocak 1308'de evlendiğinde 12 yaşında olduğunu söyler ve doğumunu Ocak 1295 ile 1296 arasına yerleştirir. Kasım 1305'te V. Clement tarafından verilen bir papalık izni, muhtemelen sadece 10 yaşında olmasına rağmen, vekaleten derhal evlenmesine izin verdi. Kardeşi Charles 18 Haziran 1294'te doğduğundan ve Ocak 1308'deki evliliğinden önce kanonik 12 yaşına ulaşması gerektiğinden, kanıtlar Nisan 1295 ile Ocak 1296 arasında doğduğunu göstermektedir. Ebeveynleri Fransa Kralı IV. Philippe ve Navarra Kraliçesi I. Jeanne idi; kardeşleri Louis, Philippe ve Charles Fransa kralı oldular.
Isabella, Batı Avrupa'nın en güçlü devletini yöneten bir kraliyet ailesinde dünyaya geldi. Yakışıklılığıyla bilinen babası Kral Philippe, garip bir şekilde duygusuz bir adamdı; bir çağdaşı onu "ne bir insan ne de bir hayvan, ama bir heykel" olarak tanımladı; modern tarihçiler onun "Hıristiyan krallığı için bir ün geliştirdiğini ve bedenin birkaç zayıflığını gösterdiğini" belirttiler. Philippe, Fransa'da merkezi bir kraliyet gücü kurdu, Fransız otoritesini bölgede genişletmek veya sağlamlaştırmak için bir dizi çatışmaya girdi, ancak saltanatı boyunca kronik olarak para sıkıntısı çekti. Gerçekten de, servet ve toprak biriktirme konusunda neredeyse takıntılı görünüyordu ki bu, kızının da daha sonraki yaşamında suçlandığı bir şeydi. Isabelle'nin annesi, Isabella henüz çok küçükken öldü; bazı çağdaşları, muhtemelen yanlış olsa da, IV. Philippe'nin onu öldürdüğünden şüphelendi.

Isabelle, Paris'teki Louvre Sarayı ve Palais de la Cité'de ve çevresinde büyüdü. Isabelle, hemşiresi Théophania de Saint-Pierre tarafından bakıldı, iyi bir eğitim aldı ve kitap sevgisi geliştirerek okumayı öğrendi. O dönemde alışılageldiği üzere, Philippe'nin tüm çocukları siyasi çıkarlar için genç yaşta evlendirildi. Isabelle, babası tarafından İngiltere Kralı I. Edward'ın oğlu II. Edward'la evlendirilerek, Fransa ve İngiltere arasında Gaskonya'nın kıtasal mülkiyeti ve Anjou, Normandiya ve Akitanya üzerindeki hak iddiaları nedeniyle yaşanan çatışmaları çözme niyetiyle evlendirildi. Papa VIII. Boniface, 1298 gibi erken bir tarihte evliliği teşvik etmişti ancak evlilik sözleşmesinin şartları üzerindeki çekişmeler nedeniyle evlilik gecikti. 1299'da İngiliz-Fransız ateşkesinin yenilenmesi, I. Edward'ın Philippe'nin kız kardeşi Margaret ile evlenmesine yol açtı ve Isabella'nın II. Edward'ın 1303'te Isabella yerine Kastilyalı bir gelin almayı düşünmesi ve hatta düğünden önce çeyizini artırması muhtemeldi. I. Edward siyasi avantaj sağlamak için nişanı birkaç kez bozmaya çalıştı ve ancak 1307'de öldükten sonra nikâh devam etti.

Kraliçelik

Genç Isabelle, kraliçe olarak birçok zorlukla karşı karşıyaydı. Edward yakışıklıydı, ama aynı zamanda önce Piers Gaveston'a, sonra da Genç Hugh Despenser'a yakın romantik bağlar kurmuş olması da muhtemeldi. Isabelle'nin eşi Kral II. Edward, babası I. Edward'dan miras aldığı İskoçlara karşı savaşı sürdürürken, baronlarla, özellikle de kuzeni 2. Lancaster Kontu Thomas'la da anlaşmazlık içindeydi. Isabelle, saraydaki kendi destekçilerini ve Fransız ailesinin himayesini kullanarak bu zorlukları aşmak için siyasi bir yol bulmaya çalıştı. Gaveston ile başarılı bir ittifak kurdu, ancak onun baronların ellerinde ölmesinden sonra konumu giderek daha tehlikeli hale geldi. Edward, Despenser ailesiyle, özellikle de yeni gözdesi Genç Hugh Despenser ile giderek daha acımasız bir ittifak kurarak düşmanlarından intikam almaya başladı. 1326 yılına gelindiğinde, Isabella hem Edward hem de Hugh ile giderek daha fazla anlaşmazlığa düştü ve sonuçta Isabella'nın kendi güç arayışı ve İngiltere'nin işgali ile sonuçlandı.