Assisili Francesco (doğum adı Giovanni di Pietro di Bernardone; 1181 veya 1182, Assisi, Kutsal Roma İmparatorluğu - 3 Ekim 1226, Assisi, Papalık Devleti), bir İtalyan Katolik aziz, mistik ve tarikat kurucusu. Francesco, Hristiyanlığın en saygı duyulan dini figürlerinden biridir.
Papa IX. Gregorius, 16 Temmuz 1228'de Francesco'yu aziz ilan etti. Sienalı Katerina ile birlikte İtalya'nın koruyucu azizi olarak belirlendi. Francesco'nun yortu günü 4 Ekim'dir.
1219 yılında Francesco, Sultan Kamil bin Adil’i Hristiyanlığa davet etmek ve Beşinci Haçlı Seferi’nin yol açtığı kargaşayı sona erdirmek amacıyla Mısır’a gitmiştir. 1223 yılında ise Greccio’da düzenlenen yıllık Noel kutlamaları kapsamında, İsa’nın doğumunu simgeleyen ilk doğuş sahnesini hazırlamıştır. Hristiyan geleneğine göre Francesco, yoğun bir dini vecd anında Serafik bir meleğin görünümünü gördüğü sırada stigmata ile kutsanmıştır.
Francesco, hayvanlar ve çevrenin korunmasıyla özdeşleştirilmiştir. 4 Ekim'deki yortu günü vesilesiyle hayvanları onurlandırma geleneği doğmuş; bu tarih zamanla Dünya Hayvanlar Günü olarak benimsenmiştir. Francesco’nun Efkaristiya’ya yönelik dikkat çekici bir adanmışlığı bulunmaktaydı. Sienalı Katerina ile birlikte, İtalya’nın koruyucu azizi ilan edilmiştir. Ayrıca, San Francescoco şehrine adını veren kişi olarak da tanınmaktadır. 17 Eylül ise Francesco’nun stigmata aldığı günü simgelemektedir.

İsimler

Francesco (İtalyanca: Francesco d'Assisi; Latince: Francescocus Assisiensis), annesi tarafından Giovanni adıyla isimlendirilmiştir. Soyadı olan "di Pietro di Bernardone", babası Pietro di Bernardone'den gelmektedir. Francesco, İtalya'nın küçük bir kenti olan Assisi'de dünyaya geldiğinde babası ticari bir iş nedeniyle Fransa'da bulunmaktaydı. Dönüşünde, babası oğlunu muhtemelen iş yaşamındaki başarısı ve Fransız kültürüne duyduğu ilgi nedeniyle "Francesco" (Fransız) olarak anmaya başlamıştır.

Gençliği ve Değişimi

Assisili Francesco, İtalya'nın Umbria bölgesindeki Assisi şehrinde 1181'in sonlarında veya 1182'nin başlarında Pietro di Bernardone adında zengin bir İtalyan ipek tüccarı baba ve Pica adında bir Fransız anneden doğdu. Ailesi tarafından şımartılan Francesco, zengin bir genç adamın tipik gençliğini yaşadı. Cömertçe para harcadı, zevkli bir hayatın tadını çıkardı. 1202 civarında, Perugia'ya karşı bir askeri sefere katıldı ve Collestrada'da esir düşerek bir yılını esir olarak geçirdi. Bir hastalık, hayatını yeniden değerlendirmesine neden oldu.
Bir cüzamlıyla tanıştıktan sonra, süregelen değişimi başladı. Yalnız kalacağı yerlerde daha fazla vakit geçirmeye, Tanrı'dan ruhsal bir aydınlanma istemeye başladı. Assisi'nin hemen dışında, terk edilmiş Aziz Damiano Kilisesinde İsa Mesih'in mistik bir vizyonunu gördüğünü söyledi ve burada Çarmıha Gerilmiş İsa'nın İkonası kendisine şöyle dedi: "Francesco, Francesco, git ve evimi onar, görebildiğin üzere, harabeye dönüyor." Bunun, şu anda dua etmekte olduğu yıkık kiliseyi onarmak anlamına geldiğini sandı, oradaki papaza yardımcı olmak maksadıyla babasının dükkanında birkaç kumaş sattı. Bu olay babasıyla olan ilişkisini koparttı.
Babasının gazabından kaçınmak için Francesco, yaklaşık bir ay boyunca Aziz Damiano yakınlarındaki bir mağarada saklandı. Kasabaya döndüğünde, oğlu tarafından rızası olmadan harcanan altını geri almakla hoşnut olamamış babası, aynı zamanda, tazminat olarak oğlunu mirasından vazgeçmeye zorlamaya çalıştı. Assisi Episkoposu'nun önünde, yasal işlemlerin ortasında, Francesco babasını reddetti ve mirasından vazgeçti. Bazı kayıtlar, bu feragatin bir işareti olarak çırılçıplak soyunduğunu ve episkoposun onu kendi peleriniyle örttüğünü bildiriyor.

Sonraki birkaç ay boyunca Francesco, Assisi'nin arkasındaki tepelerde dilenci olarak dolaştı. Bir süre komşu bir manastırda çalıştı. İki yıl boyunca, Assisi çevresindeki kırsal kesimde birkaç harap şapeli restore ederek tövbekar bir hayat yaşadı.